ساعات کاری اضافی (Überstunden) در آلمان
-
تعریف و چهارچوب حقوقی
کار اضافی (Überstunden) به هر نوع کاری گفته میشود که کارمند بعد از ختم ساعات کاری عادی که در قرارداد کار یا توافقهای جمعی ذکر شده است، انجام میدهد.
این موضوع در قانون ساعات کار آلمان (Arbeitszeitgesetz – ArbZG) تنظیم گردیده است: بر اساس فقره 1 از ماده 3 قانون ArbZG، ساعات کاری روزانه در اصل نباید از 8 ساعت بیشتر باشد. بهطور استثنایی میتوان آن را تا 10 ساعت بلند برد، به شرطی که در مدت شش ماه یا 24 هفته، میانگین ساعت کار روزانه از 8 ساعت بیشتر نشود (Gesetze im Internet, Personio).
-
حداکثر کار اضافی
روزانه: مجموع ساعات کار در یک روز نباید بیش از 10 ساعت باشد (§ 3 Abs. 2 ArbZG).
هفتهوار: مجموع ساعات کاری (شامل اضافهکاری) در حالت عادی نباید بیش از 48 ساعت در هفته باشد. امکان بلند بردن تا 60 ساعت وجود دارد، به شرط اینکه ساعات اضافی بعداً جبران شود (§ 3 Abs. 2 ArbZG) (Personio).
استثناهای خاص:
-
افراد زیر سن 18 سال و کسانی که تحت قیمومیت یا محدودیت حقوقی قرار دارند، اصولاً نباید به اضافهکاری مکلف شوند.
-
زنان حامله و مادران شیرده در برابر کار شبانه و تجاوز از حد مجاز ساعات کاری حمایت ویژه دارند.
-
پرداخت و جبران کار اضافی
در سطح قانون فدرال آلمان، نرخ مشخصی برای اضافهکاری بهطور صریح تعیین نشده است (Industrie- und Handelskammer).
در عمل، طریقهی پرداخت معمولاً از طریق موارد زیر مشخص میگردد:
-
قرارداد کار فردی یا توافق داخلی شرکت (Betriebsvereinbarung)،
-
قراردادهای جمعی (Tarifvertrag).
شکلهای معمول جبران:
-
پرداخت نقدی اضافهکاری: مزد عادی ساعتی بهاضافهی یک درصد اضافی (معمولاً 10 تا 25 درصد) برای هر ساعت کار اضافی (roland-rechtsschutz.de).
-
جبران به شکل رخصتی (Freizeitausgleich): هر یک ساعت اضافهکاری = یک ساعت رخصتی با مزد در وقت دیگر (§ 3 Abs. 2 BGB) (WBS.LEGAL).
-
ثبت و نگهداری سوابق ساعات کار
طبق فیصلهی معروف «Stechuhr-Urteil» محکمه فدرال کار (BAG) و محکمۀ اروپا (ECJ)، تمام ساعات کاری باید – به شکل کاغذی یا الکترونیکی – دقیق و قابل پیگیری ثبت گردد (DIE WELT).
مرور زمان (تقادم):
اگر در قرارداد کار، مهلتهای ویژه برای سقوط حق درج نشده باشد، مهلت عمومی مرور زمان سه ساله تطبیق میشود (§ 195 BGB). در غیر آن، امکان دارد حقوق و مطالبات زودتر ساقط گردد (Personio).
-
حق کارمند برای ردّ کار اضافی
کارمند مکلف نیست اضافهکاریای را قبول کند که باعث نقض حدود قانونی (§ 3 ArbZG) شود یا صحت و سلامت او را به خطر اندازد.
اگر اضافهکاری در قرارداد کار یا در توافقات داخلی پیشبینی نشده باشد، کارمند اصولاً میتواند از انجام آن خودداری کند، اما بهتر است قبلاً کارفرما را آگاه سازد.
در صورت درخواستهای افراطی یا سوءاستفادهآمیز برای انجام اضافهکاری، کارمند میتواند جهت دفاع از حقوق خود به اتحادیهی کارگری یا شورای کار (Betriebsrat) مراجعه نماید (IG Metall).
-
نکات عملی
-
قرارداد کار خود را مطالعه کنید تا ببینید در مورد جبران اضافهکاری، درصد اضافهمزد یا مهلتهای سقوط حق، چه احکامی وجود دارد.
-
ساعات کاری روزانهی خود را دقیق ثبت نموده و ایمیلها، گزارشها و سایر اسناد مربوط را نگهداری کنید.
-
در مورد امکان پرداخت نقدی اضافهکاری یا جبران آن به شکل رخصتی (Freizeitausgleich) با کارفرما یا اتحادیه صحبت کنید.
-
فیشهای معاش خود را بهطور منظم بررسی کنید تا مطمئن شوید اضافهکاری بهدرستی پرداخت یا بهعنوان وقت استحقاقی ثبت شده است.
با رعایت این موارد، میتوانید حقوق خود را در مورد جبران و حسابرسی اضافهکاری در چهارچوب قانون کار آلمان بهتر حفظ کنید و از اشتباهات اداری و تخنیکی در ثبت و محاسبهی ساعات اضافی جلوگیری نمایید.
تیم نویسندگان و ویراستاران این وبسایت میکوشد با تحقیق گسترده و مراجعه به چند منبع، معلومات دقیق و قابل اعتماد فراهم کند. با وجود این، امکان دارد گاهی اشتباهات رخ دهد یا بعضی معلومات کاملاً تأیید نشده باشد. بنابر این، لطفاً معلومات مندرج در مقالات را تنها بهعنوان یک مرجع ابتدایی در نظر بگیرید و برای دریافت معلومات حتمی و رسمی، همیشه به ادارات و مراجع مسئول مراجعه نمایید.