-
Kündigung چیست؟
اصطلاح Kündigung به معنی فسخ یا ختم یکجانبهٔ قرارداد کار است؛ این فسخ میتواند از طرف کارمند (Eigenkündigung) یا از طرف کارفرما (Arbeitgeberkündigung) صورت بگیرد.
Kündigung میتواند عادی / با مهلت (Ordentliche Kündigung) باشد یا فوقالعاده / فوری (Fristlose / Außerordentliche Kündigung) که بدون مهلت اجرا میشود.
-
شرایط یک Kündigung (ختم قرارداد) درست و معتبر
الف) شکل حقوقی
Kündigung باید همیشه بهشکل کتبی انجام شود (§ 623 BGB)؛ یعنی یک مکتوب روی کاغذ با امضای دستنویس شخص.
ایمیل، پیغام تلفنی، واتساپ یا گفتار شفاهی از لحاظ حقوقی پذیرفته نمیشود و بهعنوان Kündigung معتبر نیست.
در مکتوب باید مشخص شود که خطاب به کی نوشته شده و شخصی که Kündigung را میدهد آن را خودش به دست خط خود امضا کند.
ب) مهلت Kündigung (Kündigungsfrist)
-
در Kündigung عادی (Ordentliche Kündigung) معمولاً مهلت قانونی این است که
۴ هفته (۲۸ روز) تا پانزدهم ماه یا تا آخر ماه رعایت شود،
مگر اینکه در قرارداد کار، مهلت بیشتر و خاصی ذکر شده باشد (§ 622 BGB).
-
مدت مهلت با مدت خدمت و کار در همان محل کار بلندتر میشود، مثلاً:
-
بعد از ۲ سال کار: ۱ ماه تا آخر ماه،
-
بعد از ۵ سال: ۲ ماه تا آخر ماه،
-
و به همین ترتیب مطابق درجهبندیهای قانون.
-
-
Kündigung فوقالعاده / فوری (Außerordentliche / Fristlose Kündigung) فقط در حالات بسیار جدی ممکن است، مانند سرقت، توهین شدید، نقض جدی و مکرر وظایف یا خیانت به اعتماد؛ یعنی جایی که ادامهٔ کار برای طرف دیگر قابل قبول نباشد.
ج) دلیل Kündigung
-
وقتی Kündigung از جانب کارمند باشد:
در اصول، کارمند مجبور نیست دلیل قطعی ذکر کند؛ اما بهتر است مکتوب با لحن محترمانه نوشته شود و از ایجاد دعوای غیرضروری خودداری گردد.
-
وقتی Kündigung از جانب کارفرما باشد:
بهویژه در صورتی که کارمند زیر پوشش قانون حفاظت در برابر اخراج (Kündigungsschutzgesetz) باشد (عموماً در شرکتهایی با بیشتر از ۱۰ کارمند تماموقت و بعد از ۶ ماه خدمت)، کارفرما نیاز به دلیل حقوقی قوی و مشروع دارد.
این دلایل میتواند شامل موارد زیر باشد:
-
دلایل شخصی (مثلاً مریضی طولانیمدت و ناتوانی از کار)،
-
دلایل رفتاری (مثلاً رفتار نامناسب بعد از اخطارهای کتبی)،
-
دلایل اقتصادی / تشکیلاتی (مانند کاهش نیروی کار، تغییر ساختار شرکت).
-
د) سپردن و ارسال Kündigung
بهترین کار این است که مکتوب Kündigung را حضوری تسلیم نموده و رسید دریافت با تاریخ و امضای گیرنده گرفته شود.
یا میتوان از پست سفارشی / Einschreiben استفاده کرد تا در صورت بروز اختلاف، ثابت شود که مکتوب بهدست طرف مقابل رسیده است.
-
نمونهٔ Kündigung از طرف کارمند (Eigenkündigung)
در پایین یک نمونهٔ ساده برای فسخ قرارداد از جانب کارمند آمده است:
[نام کارمند]
[آدرس]
[نام شرکت]
[آدرس شرکت]
[تاریخ]
Betreff: Kündigung meines Arbeitsvertrags
Sehr geehrte Damen und Herren,
hiermit kündige ich mein Arbeitsverhältnis, das am [Datum des Arbeitsbeginns] mit Ihnen geschlossen wurde, ordentlich und fristgerecht zum nächstmöglichen Zeitpunkt.
Bitte bestätigen Sie mir schriftlich den Erhalt dieser Kündigung sowie das Beendigungsdatum des Arbeitsverhältnisses. Außerdem bitte ich Sie um ein qualifiziertes Arbeitszeugnis.
Mit freundlichen Grüßen
[امضای دستنویس]
[نام]
خلاصهٔ ترجمه به دری:
«بدینوسیله من قرارداد کار خود را که در تاریخ … با شما بسته شده است، طبق قانون و در چهارچوب مهلت لازم فسخ میکنم. از شما خواهش میکنم دریافت این Kündigung و تاریخ ختم رسمی کار را بهصورت کتبی تأیید کنید و یک گواهی کار (Arbeitszeugnis) مناسب برایم صادر نمایید.»
-
نکات مهم
-
همیشه باید قرارداد کار را به دقت مطالعه کرد، چون ممکن است در آن شرایط خاص برای مهلت Kündigung یا طریقهٔ استعفا ذکر شده باشد.
-
اگر مشکل یا ابهامی وجود دارد – مخصوصاً وقتی Kündigung از طرف کارفرما صورت بگیرد – بهتر است با اتحادیه، شورای کار (Betriebsrat) یا وکیل متخصص در حقوق کار مشوره شود.
-
اگر فکر میکنید Kündigung غیرقانونی است، معمولاً فقط ۳ هفته وقت دارید تا در محکمهٔ کار (Arbeitsgericht) شکایت (Kündigungsschutzklage) درج کنید. اگر این مهلت تیر شود، معمولاً Kündigung بهطور قطعی پذیرفته میشود.
خلاصهٔ کوتاه
-
Kündigung باید بهصورت کتبی و با امضای دستنویس باشد.
-
باید مهلت قانونی یا مهلت مندرج در قرارداد کاملاً رعایت گردد.
-
هر دو طرف – کارفرما و کارمند – میتوانند قرارداد کار را ختم کنند، ولی در اکثر حالات، کارفرما برای Kündigung نیازمند دلیل حقوقی موجه و قابل دفاع است.
یادداشت و سلب مسئولیت
تیم نویسندگان و ویراستاران این وبسایت تلاش میکند با تحقیق گسترده و مراجعه به منابع متعدد، معلومات دقیق و قابل اعتماد ارائه کند. با وجود این، امکان دارد اشتباهاتی رخ دهد یا معلومات بهگونهٔ کامل تثبیت نشده باشد.
به همین خاطر، لطفاً معلومات مندرج در مقالات را فقط بهعنوان یک راهنمای ابتدایی و غیرالزامی در نظر بگیرید و برای بهدست آوردن مشورهٔ حقوقی قطعی، همیشه به ادارات مسئول، نهادهای مشورتی یا وکیل متخصص در حقوق کار مراجعه نمایید.