تفاوت Kündigung و Aufhebungsvertrag چیست؟
Kündigung (فسخ / اخطار یکجانبهٔ پایان کار)
Aufhebungsvertrag (قرارداد خاتمهٔ کار با توافق دوطرفه)
۱. تعریف
Kündigung:
پایاندادن به رابطهٔ کاری بهصورت یکطرفه؛ یعنی یا از طرف کارفرما یا از طرف کارمند.
Aufhebungsvertrag:
پایاندادن به رابطهٔ کاری با توافق مشترک بین کارفرما و کارمند، در قالب یک قرارداد مکتوب.
۲. شیوهٔ اجرا
Kündigung:
یکی از طرفین یک نامهٔ فسخ کتبی مطابق شرایط قانونی و قراردادی به طرف دیگر تحویل میدهد.
Aufhebungsvertrag:
هر دو طرف یک قرارداد کتبی امضا میکنند که در آن زمان و شرایط پایان کار را با رضایت متقابل تعیین کردهاند.
۳. مهلت اخطار (Kündigungsfrist)
Kündigung:
معمولاً باید مهلتهای اخطار قانونی یا مندرج در قرارداد رعایت شود (اغلب حداقل ۴ هفته، و بسته به سابقهٔ کار ممکن است طولانیتر باشد).
Aufhebungsvertrag:
الزام قانونی برای رعایت Kündigungsfrist وجود ندارد؛ طرفین میتوانند آزادانه هر تاریخی را بهعنوان تاریخ پایان توافق کنند، حتی پایان فوری یا در مدتزمان بسیار کوتاه.
۴. حمایت در برابر اخراج (حمایت از Kündigung)
Kündigung:
بهویژه پس از ۶ ماه سابقهٔ کار و در شرکتهایی که مشمول قانون حمایت در برابر اخراج (KSchG) هستند، کارمند از حمایت قانونی قوی برخوردار است و اخراج نباید خودسرانه انجام شود، بلکه باید دلیل موجه و قابل توجیه داشته باشد.
Aufhebungsvertrag:
در این حالت، حمایت خودکارِ ویژهای وجود ندارد؛ زیرا پایان کار با رضایت هر دو طرف صورت میگیرد. کارمند با امضای این قرارداد، عملاً داوطلبانه از بخشی از حمایت قانونی در برابر اخراج چشمپوشی میکند.
۵. حق اعتراض و طرح دعوا
Kündigung:
کارمند میتواند ظرف سه هفته پس از دریافت Kündigung، علیه آن Kündigungsschutzklage (دعوی حمایت در برابر اخراج) در دادگاه کار اقامه کند، اگر آن را غیرقانونی بداند.
Aufhebungsvertrag:
پس از امضا، معمولاً بازگشت و لغو قرارداد بسیار دشوار است. امکان اعتراض حقوقی فقط در موارد استثنایی مانند فریب، تهدید یا عدم اهلیت حقوقی وجود دارد.
۶. مستمری بیکاری (Arbeitslosengeld I)
Kündigung:
در یک Kündigung «عادی» بدون خطای سنگین از طرف کارمند، معمولاً Sperrzeit (دورهٔ قطع موقت پرداخت) از سوی ادارهٔ کار وضع نمیشود.
Aufhebungsvertrag:
در بسیاری موارد، ادارهٔ کار (Agentur für Arbeit) یک Sperrzeit، اغلب ۳ ماهه تعیین میکند، چون کارمند خود نیز فعالانه در پایان رابطهٔ کاری مشارکت داشته است.
۷. بندهای اضافی
Kündigung:
در نامهٔ Kündigung بهندرت دربارهٔ Abfindung (حقپایانکار) یا پرداختهای اضافی صحبت میشود؛ این موارد معمولاً استثنا هستند.
Aufhebungsvertrag:
در Aufhebungsvertrag میتوان شرایط فردی و اضافی را درج کرد، مانند:
مبلغ Abfindung (حقپایانکار)،
نوع و متن Arbeitszeugnis (گواهی کار)،
نحوهٔ تسویهٔ مرخصیهای باقیمانده،
و سایر توافقهای مالی یا سازمانی.
جمعبندی ساده:
Kündigung:
پایان یکطرفهٔ کار، با حمایت قانونی، مهلتهای اخطار مشخص و امکان اعتراض قضایی.
Aufhebungsvertrag:
پایان کار با توافق دوطرفه و انعطافپذیری بالا، اما همراه با خطر از دست دادن بخشی از حمایتها و مزایا (مثل دریافت فوری Arbeitslosengeld بدون Sperrzeit).
تیم نویسندگان و ویراستاران این وبسایت تلاش میکند با تکیه بر پژوهش گسترده و مراجعه به چند منبع، اطلاعات دقیق و قابل اعتماد ارائه دهد. با این حال، امکان بروز خطا یا ناقصبودن یا نهایینبودن برخی اطلاعات وجود دارد؛ بنابراین لطفاً این متن را بهعنوان یک مرجع اولیه در نظر بگیرید و برای مشاورهٔ قطعی و رسمی، حتماً با ادارات مسئول، مراکز مشاوره یا وکلای متخصص در حقوق کار مشورت کنید.
