اقامت به حیث شهروند بریتانیایی در آلمان پس از بریگزیت: هر آنچه در مورد «Aufenthaltsdokument-GB» دانستن لازم است
بعد از برگزیت (Brexit) و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، موقف حقوقی شهروندان بریتانیایی که در کشورهای عضو اتحادیه – از جمله آلمان – زندهگی میکنند، تغییر کرد. آنها دیگر مانند شهروندان اتحادیه اروپا با حق خودکار رفتوآمد آزاد و اقامت دائمی شناخته نمیشوند، بلکه به حیث «اتباع کشورهای ثالث» در نظر گرفته میشوند؛ هرچند یک مقرره خاص بر اساس توافقنامه خروج (Austrittsabkommen) برایشان نافذ است.
برای تأمین اقامت قانونی و درازمدت، آلمان یک سند اقامت ویژه ایجاد کرده است که با نام زیر شناخته میشود:
Aufenthaltsdokument-GB
یعنی: اسناد اقامت برای شهروندان بریتانیا در آلمان پس از بریگزیت.
اساس حقوقی چیست؟
این سند بر بنیاد احکام توافقنامه خروج میان بریتانیا و اتحادیه اروپا (Artikel 18 Austrittsabkommen) صادر میشود.
دامنۀ آن شهروندان بریتانیایی را در بر میگیرد که قبل از ۳۱ دسمبر ۲۰۲۰ بهطور قانونی در آلمان زندهگی میکردهاند و همچنان شامل اعضای خانواده آنها میشود.
چه کسانی میتوانند «Aufenthaltsdokument-GB» به دست آورند؟
شهروندان بریتانیایی که:
تا تاریخ ۳۱ دسمبر ۲۰۲۰ اقامت قانونی در آلمان داشتهاند، و
در هنگام سپردن درخواست، هنوز در آلمان مقیم هستند.
اعضای خانواده (حتمی نیست خودشان بریتانیایی باشند):
شوهر / زن یا شریک ثبتشده
اطفال خردسال (صغیر)
فرزندان کلانسال که از نگاه مالی وابسته اند
پدر و مادر که از نگاه مالی به شهروند بریتانیایی وابسته اند
اسناد لازم برای درخواست
پاسپورت معتبر بریتانیایی
ثبوت اقامت در آلمان پیش از ختم سال ۲۰۲۰
(مانند قرارداد کرایهنشینی، ثبوت ثبت آدرس – Anmeldung)
ثبوت عاید یا اشتغال (اگر موجود باشد)
بیمۀ صحی فعال
عکس بیومتریک
ضربالاجلها و مهلتها
ضربالاجل عادی برای ثبت اقامت بر مبنای توافقنامۀ خروج، ۳۰ جون ۲۰۲۱ بود.
اشخاصی که در این مهلت ثبت نام نکردهاند، در صورت ارائۀ دلیل موجه برای تأخیر و ادامه زندهگی در آلمان، هنوز ممکن است شانس دریافت این سند را داشته باشند.
این سند چه حقوق و مزایایی میدهد؟
حق اقامت در آلمان، یا به شکل دایمی یا موقتی
اقامت دایمی در صورتی که بیش از ۵ سال بهطور قانونی در آلمان زندهگی شده باشد
اقامت موقتی (معمولاً ۵ ساله) برای دورههای کوتاهتر
حق کار بدون ضرورت گرفتن جواز کار جداگانه
امکان سفر آزاد در داخل آلمان و سفر به کشورهای منطقۀ شنگن (مطابق مقررات معمول ورود و اقامت)
امکان پیوستن اعضای خانواده (لمّ شمل)
حفظ حقوق اجتماعی مانند بیمۀ صحی، مستمری تقاعد و بعضی کمکهای اجتماعی
وضعیت بریتانیاییهایی که بعد از ۱ جنوری ۲۰۲۱ به آلمان آمدهاند چیست؟
بالای آنها توافقنامه خروج تطبیق نمیشود.
آنها مانند سایر اتباع کشورهای ثالث محسوب میگردند.
بسته به هدف اقامت، نیازمند ویزه یا جواز اقامت طبق قوانین عمومی آلمان میباشند، مانند:
ویزۀ کار
ویزۀ تحصیلی
دیگر اقامتها (مثلاً برای پیوستن خانواده)
شکل ظاهری سند چگونه است؟
این سند در شکل یک کارت اقامت الکترونیکی (elektronischer Aufenthaltstitel – eAT) صادر میشود.
روی کارت بهطور واضح عبارت «Aufenthaltsdokument-GB» درج میگردد.
هنگام سفر، باید این کارت همراه با پاسپورت حمل شود.
نکات مهم و هشداردهنده
این سند به صورت خودکار توزیع نمیشود:
حتی اگر سالها در آلمان زندهگی کردهاید، باید خودتان درخواست رسمی بدهید.
دور ماندن طولانیمدت از آلمان میتواند به از دست دادن حق اقامت منجر شود:
در اکثر موارد بعد از بیش از ۶ ماه غیابت متوالی
برای دارندهگان اقامت دایمی، گاهی بعد از ۵ سال دوری از کشور
این سند به صورت خودکار آزادی کار و اقامت در سایر کشورهای اتحادیه اروپا را تضمین نمیکند؛ هر کشور قوانین ملی خود را دارد.
خلاصه
«Aufenthaltsdokument-GB» سنگ بنای حفاظت از موقف اقامتی شهروندان بریتانیایی مقیم آلمان پس از بریگزیت است.
این سند حقوق گستردهای از جمله حق اقامت، دسترسی به بازار کار، حقوق اجتماعی و پیوستن خانواده را تأمین میکند، اما فقط در صورتی که درخواست به موقع سپرده شده و تمام شرایط حقوقی برآورده شود.
اقامت در آلمان برای شهروندان بریتانیا دیگر مانند قبل از برگزیت خودکار و تضمینشده نیست؛ با وجود این، با داشتن این سند، یک زندهگی باثبات و از نگاه حقوقی مصون در آلمان، در چهارچوب توافقنامۀ خروج، همچنان ممکن است.
گروه نویسندهگان و همکاران وبسایت با استفاده از منابع مختلف و تحقیق گسترده تلاش میکنند معلومات دقیق و قابل اعتماد ارایه کنند. با آن هم، امکان اشتباه یا تغییر برخی جزئیات همیشه وجود دارد و بعضی معلومات شاید بهطور کامل تثبیت نشده باشد. بناً، این مقاله باید تنها بهعنوان یک رهنمای ابتدایی در نظر گرفته شود و برای دریافت معلومات قطعی و تازه، لازم است همیشه با ادارات و مراجع مسؤول تماس گرفته شود.
