Genel anlamda ücretsiz izin (yani Elternzeit veya Pflegezeit gibi özel bir yasal dayanağa dayanmayan izin) açısından:
Alman hukukunda genel ve herkesi kapsayan bir “ücretsiz izin hakkı” bulunmamaktadır; bu tür bir izin, tamamen işverenin takdirinde olan, idari ve gönüllü bir imkân olarak değerlendirilir.
Ücretsiz izin talebinde bulunduğunuzda, işveren – şirket içinde aksini düzenleyen iç yönergeler veya toplu iş sözleşmesi (Tarifvertrag) yoksa – bu talebi ayrıntılı bir gerekçe sunmak zorunda olmaksızın reddedebilir (Tomorrow, Haufe.de News und Fachwissen).
Bu talebin reddedilmesine yol açan yaygın nedenler şunlardır:
Talep edilen dönemde personel yetersizliği (kritik projeler, üretim zirveleri).
İzin talebinin şirket için önemli teslim tarihleri ve son teslim günleriyle çakışması.
Buna karşılık, kanunla açıkça düzenlenmiş ücretsiz izin türlerinde durum farklıdır:
Ebeveyn izni (Elternzeit)
Anne ve babalar, çocuklarına bakmak üzere üç yıla kadar ücretsiz izin alma hakkına sahiptir (§ 16 BEEG) ve işveren, çocuğun yaşamının ilk iki yılı içinde anne veya babanın Elternzeit talebini reddedemez (Haufe.de News und Fachwissen).
İşveren, Elternzeit’in üçüncü kısmını (çocuğun 3 ile 8 yaşları arasındaki döneme denk gelen kısım) “zorunlu işletme gerekleri” (dringende betriebliche Gründe) ortaya çıktığı takdirde en fazla üç ay erteleyebilir (BMFSFJ).
Akraba bakımı için ücretsiz izin (Pflegezeit)
§ 7 PflegeZG uyarınca, çalışanlar bir yakınının bakımını üstlenmek için altı aya kadar ücretsiz izin alma hakkına sahiptir ve işverenin bu yasal hakkı temelden reddetme yetkisi yoktur (Factorial).
Sonuç
Genel ücretsiz izin: İşveren, talebi kabul edip etmeme konusunda serbesttir.
BEEG ve PflegeZG kapsamındaki ebeveyn izni ve bakım izni: Bu yasal izin türleri kural olarak reddedilemez; yalnızca çok sınırlı bir istisna olarak, Elternzeit’in üçüncü bölümünün “acil ve zorunlu işletme koşulları” nedeniyle ertelenmesi mümkündür.
Web sitesinin yazar ve editör ekibi, kapsamlı araştırmalar ve çeşitli kaynaklara başvurarak mümkün olduğunca doğru ve güvenilir bilgiler sunmaya özen göstermektedir. Buna rağmen, hatalar ortaya çıkabilir veya bazı bilgiler eksik ya da tam olarak teyit edilmemiş olabilir. Bu nedenle, makalelerde yer alan bilgileri ilk başvurulacak bir ön referans olarak değerlendirmenizi ve kesin ve bağlayıcı bilgi için her zaman yetkili kurum ve mercilere başvurmanızı tavsiye ederiz.
