در مورد «رخصتی بدون معاش عمومی» (یعنی رخصتیای که بر یک اساس قانونی خاص مانند Elternzeit یا Pflegezeit استوار نباشد):
در قانون آلمان، حقّ عام و صریح برای رخصتی بدون معاش وجود ندارد؛ بلکه این نوع رخصتی یک امتیاز صرفاً اداری است که بهطور کامل در اختیار و صلاحدید کارفرما قرار دارد.
اگر شما برای رخصتی بدون معاش درخواست بدهید، کارفرما حق دارد آن را رد کند، بدون اینکه مجبور باشد دلیلی مفصل و مفصلوار ارائه نماید – مشروط بر اینکه در داخل شرکت مقررات داخلی یا قرارداد جمعی (Tarifvertrag) خلاف این موضوع را مقرر نکرده باشد (Tomorrow, Haufe.de News und Fachwissen).
از دلایل معمول برای رد چنین درخواستی میتوان نام برد:
کمبود کارمند در دورهٔ زمانی مورد نظر (پروژههای حیاتی، اوج تولید).
تداخل رخصتی درخواستی با ضربالاجلها و مهلتهای مهم تسلیمی شرکت.
اما در حالات رخصتیهای بدون معاشی که بهطور مشخص در قانون پیشبینی شدهاند، وضعیت تغییر میکند:
رخصتی والدین (Elternzeit)
والدین حق دارند تا سه سال رخصتی بدون معاش برای نگهداری و مراقبت از طفل خود بگیرند (§ 16 BEEG) و کارفرما در دو سال اول زندگی طفل، حق رد کردن درخواست مادر یا پدر را ندارد (Haufe.de News und Fachwissen).
کارفرما میتواند بخش سوم دورهٔ Elternzeit را (در فاصلهٔ سنی ۳ تا ۸ سالگی طفل) در صورت موجودیت «اوضاع و احوال ضروری عملیاتی» حداکثر تا سه ماه به تعویق اندازد (BMFSFJ).
رخصتی مراقبت از اقارب (Pflegezeit)
بر اساس § 7 PflegeZG، کارمند حق دارد تا شش ماه رخصتی بدون معاش برای مراقبت از یکی از اقارب نزدیک خود بگیرد و کارفرما حق قانونی برای رد کردن این حق ندارد (Factorial).
خلاصه
رخصتی بدون معاش عمومی: کارفرما در قبول یا رد کردن درخواست آزاد است.
رخصتی والدین و رخصتی مراقبت بر اساس BEEG و PflegeZG: این انواع رخصتی که در قانون تسجیل شدهاند، از لحاظ حقوقی قابل رد کردن نیستند؛ تنها یک استثنای محدود وجود دارد که بر اساس آن میتوان بخش سوم Elternzeit را به علت «اوضاع و احوال ضروری و عاجل عملیاتی» به تعویق انداخت.
تیم نویسندگان و هیئت تحریر وبسایت همواره تلاش میکند با تحقیق گسترده و مراجعه به منابع مختلف، معلومات دقیق و قابل اعتماد در اختیار خوانندگان قرار دهد. با وجود این، امکان دارد اشتباهاتی رخ دهد یا بخشی از معلومات ناقص و یا بهطور نهایی تأیید نشده باشد. از اینرو، لطفاً معلومات مندرج در مقالات را بهعنوان مرجع ابتدایی در نظر بگیرید و برای بهدست آوردن معلومات قطعی و رسمی، همیشه به ادارات و مراجع مسئول مراجعه نمایید.
