آیا کارفرما حق دارد کارمندان را مجبور سازد در روزهای رخصتی/تعطیل رسمی (Feiertage) کار کنند؟

 

به طور عموم:

در آلمان، کارفرما به طور عموم اجازه ندارد کارمندان را مجبور سازد که در روزهای رخصتی رسمی (Feiertage) کار کنند، زیرا بر اساس قانون اوقات کار آلمان (Arbeitszeitgesetz – ArbZG) کار در این روزها منع شده و برای تمام کارمندان «آرامش روزهای رخصتی/تعطیل» تضمین گردیده است (§ 9 ArbZG).

 

استثناهای قانونی

تنها برای یک سلسله بخش‌های حیاتی و مهم، استثناهای محدودی در قانون پیش‌بینی شده است (§§ 10–14 ArbZG)، از جمله:

  • شفاخانه‌ها و مراکز صحی و مراقبتی

  • هوتل‌ها و رستورانت‌ها

  • وسایل ترانسپورت عامه

  • خدمات اضطراری (پولیس، اطفائیه، امبولانس)

  • رسانه‌ها و پخش رادیویی و تلویزیونی

  • برخی صنایع که به فعالیت دوام‌دار و بدون وقفه ضرورت دارند (مانند بخش انرژی و بعضی خطوط مهم تولید)

  • پمپ‌بنزین‌ها و نانوایی‌ها

  • فعالیت‌های اضطراری یا مدیریت حوادث و آفات طبیعی

در این حالت‌ها باید به شکل واضح در قرارداد کار یا در مقررات داخلی شرکت (مانند Betriebsvereinbarung یا Tarifvertrag / قراردادهای جمعی) ذکر شده باشد که کار در روزهای تعطیل رسمی شامل وظایف کاری است.

شرایط کار در Feiertage (رخصتی‌های رسمی)

 

رخصتی بدیل (Ersatzruhetag):

اگر کارمند در یک روز تعطیل رسمی کار کند، کارفرما مکلف است در جریان ۸ هفته بعد برای او یک روز رخصتی دیگر با معاش/حقوق به حیث جبران فراهم نماید (§ 11 ArbZG).

 

 

معاش اضافی (Feiertagszuschlag):

در اکثر موارد، کارمند علاوه بر رخصتی جبرانی، یک اضافه‌معاش نیز دریافت می‌کند (که معمولاً بین ۱۲۵ تا ۱۵۰ درصد معاش عادی است) و مقدار دقیق آن به اساس قرارداد کار یا توافق‌های دسته‌جمعی تعین می‌شود.

 

 

در نبود متن یا توافق واضح:

اگر در قرارداد کار یا در مقررات داخلی شرکت صراحتاً تذکر نیافته باشد که کار در تعطیلات رسمی مجاز است، کارفرما نمی‌تواند کارمند را مجبور به کار در چنین روزها بسازد. در این صورت، کارمند از لحاظ حقوقی حق رد کردن این کار را دارد.

 

نتیجه‌گیری

 

اصل:

به صورت کلی، کارفرما نمی‌تواند کارمند را به کار در Feiertage مجبور نماید. اگر چنین چیزی بدون اساس قانونی یا قرادادی صورت گیرد، این کار تخطی آشکار از قانون اوقات کار محسوب می‌شود؛ مگر آن‌که کارمند در بخشی مشغول کار باشد که قانون برای آن استثنا در نظر گرفته و این موضوع در قرارداد او ذکر شده باشد.

 

 

استثنا:

فقط در بخش‌هایی که در قانون به طور مشخص نام برده شده‌اند و با موجودیت موافقت و تصریح قراردادی (قرارداد کار، مقررات داخلی یا قراردادهای جمعی) کار در روزهای تعطیل رسمی اجازه داده می‌شود – آن هم با الزام جبرانی، یعنی پرداخت اضافی و دادن یک روز رخصتی بدیل.

 

اگر از شما خواسته شود در یک Feiertag بدون داشتن مبنای حقوقی واضح یا بند صریح در قرارداد کار کنید، شما حق دارید این درخواست را رد کنید، بدون آن‌که با مجازات اداری یا مشکلات شغلی روبه‌رو شوید.


  • تیم نویسندگان و ویراستاران این وب‌سایت می‌کوشند با انجام پژوهش‌های گسترده و مراجعه به منابع متعدد، معلومات دقیق و قابل اعتماد در اختیار خوانندگان قرار دهند. با این وجود، احتمال دارد اشتباهاتی رخ دهد یا بعضی معلومات کاملاً تأیید نشده باشد. لطفاً معلومات این مقاله را به حیث یک مرجع ابتدایی در نظر بگیرید و برای دریافت معلومات نهایی و قابل اتکا همیشه به ادارات و مراجع مسئول مراجعه نمایید.


اشتراک‌گذاری: