اینکه اضافهکاری شما به چه شکل جبران شود (به صورت رخصتی/استراحت یا پرداخت پول)، در اصل وابسته است به آنچه در قرارداد کار شما یا در توافقهای کاری مربوطه درج شده است:
اگر در قرارداد یا در Tarifvertrag (قرارداد جمعی) به گونه صریح نوشته شده باشد که Freizeitausgleich (جبران از طریق اوقات رخصتی/خالی) تنها شیوه جبران اضافهکاری است، در این صورت شما مکلف هستید اضافهکاری را به شکل روزهای رخصتی بگیرید و کارفرما اجازه ندارد بهجای آن برایتان پول نقد بپردازد.
اگر در قرارداد یا توافق ذکر شده باشد که اضافهکاری از طریق Auszahlung (پرداخت نقدی) جبران میشود، شما حق دارید تقاضا کنید که ساعات اضافهکاری طبق نرخ یا فی از قبل تعیینشده به معاش/حقوق شما علاوه گردد.
اگر قرارداد در مورد شیوه جبران Überstunden (ساعات اضافهکاری) خاموش باشد و چیزی را مشخص نکرده باشد، بر اساس § 612 BGB («Übliche Vergütung» / مزد متعارف) شما مستحق هستید که برای هر ساعت اضافهکاری پول نقد دریافت کنید؛ زیرا به طور ضمنی فرض میشود که خدماتی که در برابر مزد انجام میگردند، در اصل باید با پرداخت پول جبران شوند، نه به طور خودکار با رخصتی.
نکات مهم
حتماً مواد و بندهای قرارداد کار خود، مقرره/لایحه داخلی شرکت (Betriebsvereinbarung) و/یا قرارداد جمعی (Tarifvertrag) را مرور کنید تا بدانید دقیقاً چه چیزی درباره جبران اضافهکاری در آن نوشته شده است.
اگر اختلافی بهوجود آمد، میتوانید از اتحادیه کارگری (Gewerkschaft) کمک بگیرید یا با یک وکیل متخصص در Arbeitsrecht (حقوق کار) مشوره نمایید.
خلاصه
قراردادی که Freizeitausgleich را الزامی میسازد ⇒ باید اضافهکاری را به شکل روزهای رخصتی/استراحت جبران کنید.
قراردادی که Auszahlung را پیشبینی میکند ⇒ میتوانید مطالبه کنید که اضافهکاری برایتان نقداً پرداخت گردد.
اگر هیچ متن/بند مشخصی وجود نداشته باشد ⇒ مطابق § 612 BGB به گونه خودکار مستحق پرداخت نقدی هستید.
تیم نویسندگان و ویراستاران این وبسایت میکوشند با انجام تحقیقات گسترده و استفاده از منابع متعدد، معلومات دقیق و قابل اعتماد در اختیار خوانندگان قرار دهند. با وجود این، ممکن است اشتباهاتی رخ دهد یا بعضی معلومات به گونه کامل تأیید نشده باشد. لطفاً معلومات این مقاله را به حیث یک مرجع ابتدایی در نظر بگیرید و برای دریافت معلومات نهایی و بهروز، همیشه به ادارات مسئول یا مشاوران مسلکی مراجعه نمایید.*
