دورۀ آزمایشی کار (Probezeit) در آلمان

درک حقوق و مسئولیت‌ها در دوران آزمایشی (Probezeit) در آلمان

مقدمه

دوران آزمایشی (Probezeit) در آلمان یک مرحلهٔ مهم هم برای کارفرما و هم برای کارمند است. این دوره برای هر دو طرف فرصت فراهم می‌کند تا یکدیگر را بهتر بشناسند و ببینند که آیا کارمند برای وظیفه و کمپنی مناسب است یا نه. در این مدت، عملکرد کارمند و توانایی او در انجام دادن مسئولیت‌های کاری ارزیابی می‌شود، و در عین حال کارفرما آزادی بیش‌تری برای ختم کردن قرارداد در صورت نامناسب بودن کارمند دارد. در این مقاله، جزئیات دوران آزمایشی، اهمیت آن و مهم‌ترین قواعد آن در چارچوب حقوق کار آلمان توضیح داده می‌شود.

دوران آزمایشی (Probezeit) در قانون کار آلمان چیست؟

دوران آزمایشی (Probezeit) مدت زمانی است که در آغاز قرارداد کاری میان کارفرما و کارمند توافق می‌شود. در این مدت، کارمند از نگاه مناسبت با وظیفه و محیط کار آزمایش می‌شود. معمولاً این دوره بین ۳ تا ۶ ماه است و در اکثر موارد نباید بیشتر از ۶ ماه باشد.

اهداف دوران آزمایشی عبارت‌اند از:

  1.  

    ارزیابی عملکرد کارمند:

    کارفرما می‌بیند که آیا کارمند می‌تواند مسئولیت‌ها و کارهایی را که به او سپرده شده، به شکل درست و مؤثر انجام دهد یا نه.

     

  2.  

    دادن فرصت به کارمند:

    کارمند فرصت دارد کمپنی، فرهنگ داخلی و محیط کار را بشناسد و خود را با شرایط جدید عیار بسازد.

     

تأثیر شرط دوران آزمایشی در قرارداد کار

وقتی در قرارداد کاری روی دوران آزمایشی توافق می‌شود، این به معنی آن است که کارمند مانند سایر کارمندان کمپنی، شامل تمام مسئولیت‌ها و مکلفیت‌ها می‌شود. در مقابل، او از همان حقوقی بهره‌مند می‌گردد که دیگر کارکنان دارند؛ مثل حداقل مزد قانونی و حق رخصتی.

پیامدهای مهم دوران آزمایشی

  1.  

    امکان ختم آسان‌تر قرارداد:

    در دوران آزمایشی، هم کارفرما و هم کارمند می‌توانند با یک مهلت کوتاه‌تر (معمولاً دو هفته) قرارداد را ختم کنند، بدون این‌که مجبور باشند دلایل مفصل ارائه کنند.

     

  2.  

    ثبات کم‌تر در وظیفه:

    هرچند دوران آزمایشی برای ارزیابی متقابل مفید است، اما در این دوره کارمند هنوز از تمام حمایت‌های قانونی در برابر اخراج – که بعد از پایان دوران آزمایشی می‌تواند فعال شود – برخوردار نیست.

     

ختم قرارداد در دوران آزمایشی (Probezeit)

کارفرمایان در دوران آزمایشی آزادی بیش‌تری برای ختم قرارداد دارند. با آن‌هم، باید نکات زیر را در نظر بگیرند:

  •  

    مهلت ختم قرارداد (Kündigungsfrist):

    در بیشتر قراردادها، مهلت ختم در دوران آزمایشی کوتاه است؛ معمولاً در حدود دو هفته.

     

  •  

    ختم بدون ذکر دلیل مشخص:

    کارفرما می‌تواند در دوران آزمایشی قرارداد را بدون ارائهٔ دلیل مشخص ختم کند، مشروط بر این‌که این کار در همان دوران آزمایشی و با در نظر گرفتن مهلت قانونی انجام شود.

     

استثناها

  • کارفرما نمی‌تواند به دلیل تبعیض – مانند جنسیت، مذهب، اصل و نسب یا معلولیت – کارمند را اخراج کند.

  • کارمندانی که دارای معلولیت هستند، از حمایت ویژه برخوردار اند و برای ختم قرارداد آن‌ها باید اجازهٔ ادارهٔ ادغام (Integrationsamt) گرفته شود.

گذر از دوران آزمایشی به قرارداد دایمی

اگر دوران آزمایشی تمام شود و هیچ‌یک از طرفین قرارداد را ختم نکند، رابطهٔ کاری به شکل خودکار به یک قرارداد دایمی و نامحدود (unbefristeter Arbeitsvertrag) تبدیل می‌شود. از این زمان به بعد، کارمند از حمایت‌های گسترده‌تری در برابر اخراج برخوردار می‌شود؛ از جمله مهلت‌های طولانی‌تر برای اعلام ختم و شرایط سخت‌گیرانه‌تر برای اخراج.

نکتهٔ مهم

حتا بعد از پایان دوران آزمایشی، مدتی که فرد در این دوره کار کرده، جزو سابقهٔ کاری او در کمپنی حساب می‌شود. این مسئله می‌تواند در آینده بر حقوقی مانند رخصتی سالانه و طول مهلت قانونی ختم قرارداد تأثیر بگذارد.

حقوق کارمند در دوران آزمایشی

با وجود این‌که دوران آزمایشی نوعی دورهٔ امتحانی است، کارمند در این مدت از حقوق مهمی بهره‌مند است، از جمله:

  1.  

    حداقل مزد:

    کارمند حق دارد مزد توافق‌شده یا حداقل مزد قانونی را دریافت کند.

     

  2.  

    رخصتی:

    کارمند بر اساس مدت کاری که در دوران آزمایشی انجام داده، به‌طور نسبی مستحق رخصتی با معاش است.

     

  3.  

    بیمه‌های اجتماعی:

    در دوران آزمایشی، کارمند شامل تمام سیستم‌های بیمه اجتماعی، از جمله بیمهٔ صحی، بیمهٔ بیکاری و بیمهٔ تقاعد می‌باشد.

     

توصیه‌ها برای کارمندان در دوران آزمایشی

  1.  

    نشان دادن تعهد و کارجدی:

    در دوران آزمایشی مهم است که کارمند جدیت، مسئولیت‌پذیری و کارکرد خوب خود را نشان دهد، چون در این دوره ارزیابی‌ها دقیق‌تر است.

     

  2.  

    پرسیدن انتظارات:

    صحبت باز و روشن با مدیر مستقیم در مورد توقعات و اهداف دوران آزمایشی می‌تواند به موفقیت کمک کند و از سوء تفاهم جلوگیری نماید.

     

  3.  

    با دقت تصمیم گرفتن برای استعفا:

    اگر کارمند از وظیفهٔ خود راضی نباشد، می‌تواند در دوران آزمایشی با یک مهلت کوتاه قرارداد را ختم کند؛ اما بهتر است قبل از این کار، گزینه‌ها و پیامدهای آن را به‌خوبی بررسی کند.

     

خلاصه

دوران آزمایشی (Probezeit) در آلمان یک مرحلهٔ مهم برای کارمند و کارفرما است. این دوره فرصت می‌دهد تا مناسبت وظیفه و شخص سنجیده شود، در عین حال انعطاف بیش‌تری برای ختم قرارداد ایجاد می‌کند. آگاهی از حقوق و مسئولیت‌ها در این دوره کمک می‌کند تا کارمند از این فرصت برای ساختن یک بنیاد قوی جهت یک رابطهٔ کاری درازمدت استفاده کند.


*تیم نویسندگان و ویراستاران وب‌سایت ما می‌کوشد با انجام تحقیق‌های گسترده و استفاده از منابع مختلف، معلومات دقیق و قابل اعتماد برای خوانندگان فراهم کند. با آن‌هم، ممکن است بعضی معلومات ناتکمیل یا به شکل نهایی تأیید نشده باشد. بنابراین، لطفاً این مقاله را تنها به‌عنوان یک مرجع ابتدایی در نظر گرفته و برای گرفتن معلومات قطعی و تازه، همیشه به نهادهای رسمی و ادارات مسئول مراجعه نمایید.


اشتراک‌گذاری: