ورود / ایجاد حساب
واردات دوا برای استفادهی شخصی در آلمان: قاعدهی حقوقی «Dreimonatsbedarf» (ضرورت سهماهه)
آلمان در مورد آوردن دوا از بیرون کشور مقررات بسیار جدی دارد. بهطور عمومی، فقط در شرایطی میتوان دوا به آلمان آورد که:
-
دوا تنها برای استفادهی شخصی باشد،
-
و مقدار آن از یک دورهی تداوی سهماهه (Dreimonatsbedarf) بیشتر نباشد.
در پایین، مهمترین نکات دربارهی آوردن دوا برای استفادهی شخصی به آلمان بیان میشود.
چه چیز مجاز است؟
آوردن دوا در شرایط زیر در اصل مجاز شمرده میشود:
-
دوا فقط برای خود شخص است و برای فروش یا توزیع به دیگران در نظر گرفته نشده است،
-
شخص مسافر در صورت ضرورت میتواند ضرورت صحی و نیاز خویش به این دوا را ثابت کند،
-
مقدار دوا از یک دورهی تداوی حداکثر ۹۰ روزه (سه ماه) زیاد نباشد،
-
دوا شامل موادی نباشد که در آلمان ممنوع است یا زیر قانون مواد مخدر (Betäubungsmittel) قرار میگیرد.
آیا داشتن نسخه یا سند طبی لازم است؟
بله، بهشدت توصیه میشود مدارک ذیل با خود داشته باشید:
-
یک نسخهی تازهی داکتر – بهتر است به زبان آلمانی یا انگلیسی،
-
یا یک سند/گواهی طبی که در آن نوع بیماری، نام دوا، مقدار مصرف و مدت تداوی ذکر شده باشد،
-
در صورت امکان، یک لست از نام دواها و مواد مؤثرهی آنها، مخصوصاً اگر احتمال وجود مواد تحت کنترول قانونی باشد.
هرقدر اسناد شما واضحتر باشد، احتمال بهوجود آمدن مشکل در میدان هوایی یا سرحد کمتر خواهد شد.
چه چیزهایی ممنوع است؟
موارد ذیل – بدون اجازه و مجوز خاص – اصولاً ممنوع یا بسیار محدود است:
-
دواهایی که مواد مخدر یا روانگردان دارند
مانند دواهایی که در ترکیبشان ترامادول، کودئین، مورفین یا سایر مواد مخدر شامل است. برای اینها معمولاً اجازهنامهی خاص BtM لازم است و نمیتوان آنها را به صورت عادی بهعنوان دوا برای استفادهی شخصی وارد کرد. -
دواهای شامل محرکها (Stimulanzien) یا هورمونها
مانند بعضی دواهای تقویتی، دواهای رشد عضلات، هورمونهای رشد یا هورمونهای جنسی که تحت مقررات سختگیرانهی صحی یا قوانین ضد دوپینگ قرار دارند. -
محصولات گیاهی یا حیوانی غیرتأییدشده
مانند بخشی از داروهای طب سنتی، گیاهان ناشناخته یا ترکیبات مندرآوردی که ترکیب و جواز آنها واضح نیست.
کنترول در میدان هوایی یا سرحد چگونه است؟
-
زمانی که به آلمان میرسید، مأموران گمرک (Zoll) میتوانند از شما بخواهند دواهایی را که همراه دارید نشان دهید، بهخصوص اگر از راه سرخ عبور کنید یا مقدار دوا زیاد و قابل توجه باشد.
-
ممکن است از شما خواسته شود:
-
دواها را از بکس بیرون کرده و نشان دهید،
-
نسخهها و رسیدهای خرید را ارائه کنید،
-
تشریح کنید که دواها برای چه بیماری و چه مدت استفاده میشوند.
-
-
اگر شک به سوءاستفاده، قاچاق یا تخلف از قانون دوا یا مواد مخدر بهوجود آید، ممکن است دواها بهطور موقت ضبط شوند تا بررسی تکمیلی انجام گیرد.
-
در صورت نداشتن نسخه، یا داشتن مقدار بیشتر از حد مجاز، این احتمال وجود دارد که:
-
جرمانهی نقدی بر شما وضع شود،
-
دواها مصادره گردد،
-
و در موارد شدیدتر، روند اداری یا حتی پیگرد جزایی آغاز شود.
-
آیا ارسال دوا از طریق پُست مجاز است؟
-
از داخل اتحادیهی اروپا:
در بعضی شرایط، دریافت دوا از کشورهای عضو اتحادیه اروپا از طریق درملتونهای مجاز ارسال پُستی (Versandapotheke) ممکن است، مشروط بر اینکه قوانین داخلی هر کشور رعایت شود. -
از بیرون اتحادیهی اروپا:
بهصورت عمومی، ارسال دوا از کشورهای غیرعضو اتحادیه اروپا توسط پُست برای استفادهی شخصی ممنوع است،
مگر اینکه قبلاً اجازهی خاص از ادارهی ذیصلاح، مانند:
مؤسسهی فدرال برای دواها و وسایل طبی (BfArM – Bundesinstitut für Arzneimittel und Medizinprodukte) گرفته شده باشد.
خلاصه
| شرط | تشریح |
|---|---|
| مقدار مجاز | حداکثر برای یک دورهی تداوی سهماهه (۹۰ روز) |
| مقصد استفاده | فقط استفادهی شخصی – فروش و توزیع ممنوع |
| اسناد لازم/مطلوب | نسخهی طبی یا گواهی رسمی از داکتر |
| دواهای ممنوع | مواد مخدر، دواهای روانگردان، محرکها و هورمونهای بدون مجوز |
| واردات پُستی از بیرون اتحادیه اروپا | ممنوع بدون گرفتن اجازهی قبلی از مراجع ذیصلاح |
یادداشت پایانی
قوانین آلمان در مورد دوا بسیار سختگیرانه است. برای جلوگیری از مشکلات:
-
دواها را در بستهبندی اصلی همراه با لِفلِت (بروشور) نگه دارید،
-
حتماً یک نسخه یا تصدیقنامهی رسمی داکتر همراه داشته باشید،
-
از آوردن دواها یا گیاهان ناشناخته، بدون برچسب یا با ترکیب نامعلوم خودداری کنید، خصوصاً دواهای خریداریشده از اینترنت یا مارکیتهای غیررسمی.
تیم نویسندهگان و ادیتوران این وبسایت میکوشد بر اساس تحقیق گسترده و مراجعه به منابع مختلف، معلومات دقیق و قابل اعتماد ارائه کند؛ با آنهم، هنوز امکان دارد بعضی جزئیات نهایی نباشد یا اشتباه وجود داشته باشد. بناً لطفاً این مقاله را صرفاً بهعنوان یک رهنمای ابتدایی و غیرالزامآور در نظر بگیرید و برای گرفتن معلومات قطعی و لازمالاجرا از دید حقوقی، همیشه با ادارات رسمی و مراجع ذیصلاح مشوره نمایید.
