عنوان:
ممنوعیت اخراج (دیپورت) از آلمان
مقدمه
پناهندگی در آلمان یک حق اساسی انسانی بهشمار میرود. این حق به افرادی که در کشورهای خود با تهدید یا آزار و اذیت روبهرو هستند، این امکان را میدهد که بهدنبال حفاظت و زندگی در امنیت باشند. با این حال، برای به رسمیت شناختهشدن این حق، باید شرایط شخصی مشخصی فراهم باشد.
متقاضی پناهندگی باید ثابت کند که به دلیل عواملی مانند نژاد، دین، تابعیت یا وابستگی سیاسی، از سوی دولت یا نهادهای وابسته به آن در معرض خطر آزار و اذیت قرار دارد.
در عین حال، مواردی وجود دارد که در آنها حق پناهندگی به فرد داده نمیشود؛ برای مثال، افرادی که از کشورهای بهاصطلاح «امن» میآیند یا کسانی که مرتکب جرایم سنگین شدهاند. قوانین آلمان معیارهای روشنی برای ارزیابی درخواستهای پناهندگی تعیین کردهاند، بنابراین ارائه اطلاعات و مدارک دقیق در جریان این روند بسیار مهم است.
به همین دلیل، افرادی که قصد دارند در آلمان پناهنده شوند باید از شرایط و مراحل مربوطه آگاهی داشته باشند تا بتوانند از حقوق قانونی و کمکهای لازم برخوردار شوند.
ممنوعیت اخراج چیست؟
ممنوعیت اخراج یک اقدام حقوقی در آلمان است که برای حفاظت از افرادی بهکار میرود که در صورت بازگردانده شدن به کشور مبدأ، زندگی یا آزادیشان بهطور جدی در خطر قرار میگیرد.
این ممنوعیت بخشی از تعهدات آلمان در حوزه حقوق بشر است و مطابق با قوانین مهاجرت و اقامت این کشور اجرا میشود.
شرایط صدور ممنوعیت اخراج
برای افرادی که نه پناهندگی سیاسی، نه حمایت پناهجویی و نه حمایت فرعی (Subsidiärer Schutz) دریافت کردهاند، این امکان وجود دارد که وضعیتشان از نظر سایر دلایل حمایتی بررسی شود.
اخراج یک فرد بهویژه در صورتی ممنوع است که در کشور اصلی او خطر نقض جدی حقوق بشر وجود داشته باشد، مانند:
-
بیماریهای جدی: اگر فرد به بیماری سختی مبتلا باشد که در کشور مبدأ امکان درمان مناسب آن وجود نداشته باشد.
-
تهدیدات واقعی و مشخص: مانند خطر شکنجه، قتل یا هر نوع رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز.
این حمایت عمدتاً بر اساس ماده ۶۰ بندهای ۵ و ۷ قانون اقامت آلمان (Aufenthaltsgesetz) اعمال میشود.
انواع و مدت اقامت در صورت ممنوعیت اخراج
-
مدت اقامت:
برای افرادی که برایشان یک ممنوعیت ملی اخراج صادر شده است، معمولاً یک اجازه اقامت با اعتبار یکساله صادر میشود. این اجازه در صورتی تمدید میشود که وضعیت در کشور مبدأ بهبود نیافته باشد یا خطر همچنان باقی بماند.
-
اقامت دائم:
پس از پنج سال و در صورت وجود شرایط معین، این افراد میتوانند برای دریافت اجازه اقامت دائمی (unbefristete Aufenthaltserlaubnis) درخواست بدهند.
حقوق افراد دارای ممنوعیت اخراج
اگرچه این افراد نمیتوانند «سند سفر پناهندگان» بر اساس کنوانسیون ژنو (GFK) دریافت کنند، اما از حقوق متعددی برخوردار هستند، از جمله:
-
درخواست اجازه کار:
آنها میتوانند از اداره امور خارجیان درخواست مجوز کار کنند.
-
حمایت مالی:
اگر شغلی نداشته باشند یا اجازه کار برایشان صادر نشده باشد، میتوانند از کمکهای مالی دولتی برای تأمین هزینههای زندگی بهرهمند شوند.
-
آموزش حرفهای:
با موافقت اداره امور خارجیان، میتوانند در دورههای آموزش حرفهای (آوسبیلدونگ و مشابه آن) شرکت کنند.
-
تحصیل:
در صورت برآورده شدن سایر شرایط، میتوانند تحصیلات دانشگاهی یا تحصیلات دیگر را آغاز کنند.
-
دورههای ادغام:
امکان درخواست برای دریافت یک جای رایگان در دورههای ادغام وجود دارد، هرچند که هیچ الزام قانونی برای مدارس یا اداره مهاجرت جهت پذیرش این درخواست وجود ندارد.
جمعبندی
ممنوعیت اخراج، ابزاری مهم برای حفاظت از افرادی است که در صورت بازگشت به کشورشان با خطرات واقعی و جدی روبهرو خواهند شد. این وضعیت به آنها اجازه میدهد در آلمان بمانند و از حقوقی برخوردار شوند که به ثبات زندگیشان کمک کرده و روند ادغام آنها در جامعه را تسهیل میکند.
تیم نویسندگان و ویراستاران وبسایت ما تلاش میکند با انجام پژوهشهای گسترده و استفاده از منابع گوناگون، اطلاعات دقیق و قابل اعتمادی در اختیار شما قرار دهد. با این حال، امکان بروز خطا یا ناقص بودن برخی جزئیات وجود دارد. بنابراین لطفاً این مطلب را بهعنوان یک راهنمای اولیه در نظر بگیرید و برای دریافت اطلاعات قطعی و بهروز، همواره به مراجع رسمی و نهادهای تخصصی مراجعه کنید.