ممنوع‌الخروجی (Ausreisesperre) کودکان در موارد اختلافات خانوادگی

Ausreisesperre چیست؟

Ausreisesperre یک اقدام قانونی است که بر اساس آن، کودک خردسال از ترک آلمان (و گاهی حتی از سفر در داخل اتحادیه اروپا) منع می‌شود، مگر این‌که مقامات مسئول یا یکی از والدین با سفر او موافقت کنند. این اقدام معمولاً به‌عنوان وسیله‌ای برای محافظت از کودک در برابر ربودن خانوادگی و انتقال او به خارج از کشور بدون رضایت والد دیگر به‌کار می‌رود.


در چه مواردی می‌توان برای کودک درخواست ممنوع‌الخروجی کرد؟

در موارد زیر می‌توان برای اعمال ممنوع‌الخروجی (Ausreisesperre) نسبت به کودک اقدام کرد، از جمله:

  • زمانی که حضانت مشترک (Sorgerecht) وجود دارد و یکی از والدین نگران است که والد دیگر بدون اجازه او، کودک را با خود به خارج از کشور ببرد.

  • در صورت وجود اختلاف و درگیری شدید بین والدین پس از طلاق یا جدایی، همراه با ترس واقعی از این‌که یکی از آن‌ها با کودک از کشور خارج شود.

  • وقتی نگرانی وجود دارد که کودک به کشوری خارج از اتحادیه اروپا برده شود، به‌خصوص کشورهایی که طبق کنوانسیون لاهه در مورد ربایش کودکان، متعهد به بازگرداندن کودک نیستند.

  • اگر یکی از والدین قبلاً تلاش کرده باشد که بدون موافقت طرف مقابل، با کودک سفر کند.


ممنوع‌الخروجی چگونه به‌صورت رسمی اعمال می‌شود؟

۱. ارائه درخواست به دادگاه خانواده (Familiengericht)

  • درخواست به دادگاه خانواده تقدیم می‌شود که معمولاً با عنوان زیر شناخته می‌شود:
    Antrag auf Ausreiseverbot nach § 1666 BGB“ (درخواست ممنوعیت خروج طبق ماده ۱۶۶۶ قانون مدنی آلمان).

  • باید مدارکی ارائه شود که وجود خطر واقعی را ثابت کند؛ مانند:

    • سفرهای قبلی بدون اجازه والد دیگر،

    • اظهارات صریح در مورد قصد خروج از کشور همراه با کودک،

    • اختلافات شدید و طولانی‌مدت بین والدین.

۲. صدور تصمیم ممنوعیت خروج از سوی دادگاه

دادگاه خانواده تصمیمی مبنی بر ممنوعیت خروج کودک از کشور صادر می‌کند. این تصمیم رسماً به مراجع زیر ابلاغ می‌شود:

  • اداره جوانان (Jugendamt

  • پلیس فدرال (Bundespolizei

  • اداره گذرنامه (Passbehörde).

۳. ثبت نام کودک در سیستم کنترل مرزی

  • هشدار مربوط به کودک در سیستم کنترل مرزی (Grenzfahndungssystem) ثبت می‌شود.

  • به این ترتیب، در صورت تلاش برای خروج، کودک در مرز یا فرودگاه متوقف شده و در صورتی که والد دیگر حضور نداشته باشد یا رضایت‌نامه کتبی او ارائه نشود، اجازه خروج داده نخواهد شد.


تصمیم دادگاه می‌تواند شامل چه مواردی باشد؟

تصمیم دادگاه خانواده می‌تواند یک یا چند مورد از اقدامات زیر را دربر بگیرد:

  • ممنوع کردن صدور گذرنامه جدید برای کودک.

  • الزام والدی که گذرنامه کودک نزد اوست به تحویل آن به مراجع ذی‌ربط یا سپردن آن در محل معین.

  • ممنوع کردن خروج کودک از کشور بدون رضایت مشترک هر دو والد دارای حضانت.

  • دستور به اطلاع‌رسانی به پلیس در صورت هرگونه تلاش برای سفر با کودک به خارج از آلمان.


نکته بسیار مهم:

اگر یکی از والدین، در حالی که حضانت مشترک وجود دارد، بدون رضایت والد دیگر تلاش کند کودک را از آلمان به خارج از کشور ببرد، این عمل ممکن است به‌عنوان:

  • جرم ربایش کودک یا خارج کردن او از حضانت (Kindesentziehung) تلقی شود،

  • و طبق ماده §235 قانون جزای آلمان (StGB) قابل مجازات است.

این رفتار همچنین می‌تواند در آینده به سلب جزئی یا کلی حضانت از والد متخلف منجر شود.


آیا امکان لغو ممنوع‌الخروجی در آینده وجود دارد؟

بله. والد یا شخصی که ممنوع‌الخروجی علیه او اعمال شده است می‌تواند:

  • درخواست جدیدی برای لغو ممنوع‌الخروجی به دادگاه خانواده ارائه کند،

  • ثابت کند که وضعیت تغییر کرده یا خطری که مبنای تصمیم قبلی بوده، دیگر وجود ندارد.

دادگاه می‌تواند اجازه سفر را تحت شرایط مشخص صادر کند، مانند:

  • اخذ رضایت‌نامه کتبی از والد دیگر،

  • تعیین مقصد سفر و مدت اقامت به‌صورت دقیق.


نکات عملی:

وضعیت اقدام مناسب
نگران هستید که والد دیگر بدون اجازه شما، کودک را به خارج از کشور ببرد. فوراً به دادگاه خانواده مراجعه کرده و برای ممنوع‌الخروجی (Ausreisesperre) درخواست دهید.
والد مقابل آشکارا اعلام کرده است که قصد دارد همراه کودک به کشوری خارج از اروپا سفر کند. از دادگاه بخواهید که به‌صورت فوری و از طریق Eilverfahren (رسیدگی فوری) تصمیم بگیرد.
کودک گذرنامه معتبر دارد. می‌توانید از دادگاه بخواهید که گذرنامه کودک به‌طور موقت ضبط شود یا والد دیگر ملزم به تحویل آن گردد.
می‌خواهید همراه کودک سفر کنید و حضانت انحصاری با شماست. هنگام سفر، همیشه مدارک اثبات حضانت انحصاری را همراه داشته باشید تا در مرز دچار مشکل نشوید.

توضیح مهم:

گروه نویسندگان و تحریریه وب‌سایت می‌کوشند با انجام تحقیقات گسترده و استفاده از منابع مختلف، اطلاعات دقیق و قابل اعتماد ارائه دهند. با این حال، احتمال بروز خطا یا ناقص بودن برخی اطلاعات وجود دارد و ممکن است برخی موارد هنوز به‌طور نهایی تأیید نشده باشند. بنابراین، اطلاعات موجود در مقالات باید صرفاً به‌عنوان مرجع اولیه در نظر گرفته شود و برای دریافت اطلاعات قطعی و الزام‌آور از نظر حقوقی، همواره باید به مراجع ذی‌صلاح و نهادهای رسمی مراجعه کنید.


اشتراک‌گذاری: