مکمل غذایی (Nahrungsergänzung): چه زمانی «دارو» محسوب می‌شود؟

مکمل‌های غذایی در آلمان (Nahrungsergänzungsmittel)
چه زمانی «دارو» محسوب می‌شود و چه زمانی «محصول غذایی»؟

مکمل غذایی چیست؟
Nahrungsergänzungsmittel از نظر قانونی چنین تعریف می‌شود:
«یک محصول غذایی که به رژیم غذایی معمول اضافه می‌شود و حاوی مواد مغذیِ متمرکز مانند ویتامین‌ها، مواد معدنی یا اسیدهای آمینه است و به صورت دوزبندی‌شده (کپسول، قرص، پودر و …) عرضه می‌گردد.»

قرار نیست این محصول درمان کند یا پیشگیری از بیماری انجام دهد.

چه زمانی مکمل غذایی به دارو تبدیل می‌شود؟

معیار نمونه‌ها
با هدف درمانیِ روشن ارائه شود مثل: «کم‌خونی را درمان می‌کند» یا «فشار خون را کاهش می‌دهد»
دارای دوز داروییِ بسیار بالا باشد مثال: ۵۰۰۰ میکروگرم ویتامین B12 در روز
برای تشخیص بیماری یا جلوگیری از پیشرفت آن استفاده شود «پوکی استخوان را پیشگیری می‌کند» یا «رشد سلول‌های سرطانی را مهار می‌کند»

در این موارد، محصول نیازمند مجوز دارویی از BfArM (نهاد فدرال داروها) است.

تفاوت قانونی بین مکمل و دارو

  مکمل غذایی (NEM) دارو (Arzneimittel)
نهاد ناظر نظارت/بازرسی مواد غذایی (Lebensmittelüberwachung) BfArM (یا EMA در سطح اروپا)
نیاز به نسخه خیر اغلب بله
ورود به بازار فقط اعلام/ثبت (Anzeige) مجوز رسمی کامل (Zulassung)
ادعاهای مجاز فقط «حمایت می‌کند» یا «کمک می‌کند به…» می‌تواند بگوید «درمان می‌کند» یا «پیشگیری می‌کند از…»

نکات مهم:

  • محصولاتی مانند ویتامین D یا اُمگا ۳ اگر به شکل پزشکی تبلیغ نشوند، همچنان مکمل باقی می‌مانند.

  • حتی اگر مادهٔ مؤثره یکسان باشد، هدف بازاریابی، بسته‌بندی و ادعاها تعیین‌کنندهٔ طبقه‌بندی هستند.

  • در صورت تردید، نهادهای نظارت مواد غذایی می‌توانند محصول را از بازار جمع‌آوری کنند.


تیم نویسندگان و ویراستاران وب‌سایت ما با تحقیق گسترده و بررسی چندین منبع تلاش می‌کند اطلاعات دقیق ارائه دهد؛ با این حال ممکن است خطا رخ دهد یا برخی اطلاعات تأییدنشده باشد. لطفاً این مطالب را راهنمای اولیه بدانید و برای اطلاعات قطعی به مراجع مسئول مراجعه کنید.


اشتراک‌گذاری: