مکمل غذایی (Nahrungsergänzung): چه وقت «دواء» حساب می‌شود؟

مکمل‌های غذایی در آلمان (Nahrungsergänzungsmittel)
چه وقت «دواء» حساب می‌شود و چه وقت «محصول غذایی»؟

مکمل غذایی چیست؟
Nahrungsergänzungsmittel از نگاه قانون چنین تعریف می‌شود:
«یک محصول غذایی که به رژیم غذایی معمول اضافه می‌گردد و شامل مواد مغذیِ متمرکز مانند ویتامین‌ها، مواد معدنی یا اسیدهای آمینه است و به شکل دوزدار (کپسول، قرص، پودر و …) عرضه می‌شود.»

قرار نیست این محصول تداوی کند یا پیشگیری از بیماری نماید.

چه وقت مکمل غذایی به دواء تبدیل می‌شود؟

معیار نمونه‌ها
با هدف درملنه/تداویِ روشن ارائه شود مانند: «کم‌خونی را تداوی می‌کند» یا «فشار خون را کم می‌سازد»
دارای دوز بسیار بلندِ دارویی باشد مثال: ۵۰۰۰ میکروگرام ویتامین B12 در روز
برای تشخیص بیماری یا جلوگیری از پیشرفت آن استفاده شود «پوکی استخوان را پیشگیری می‌کند» یا «رشد سلول‌های سرطانی را مهار می‌کند»

در این حالت‌ها، محصول به مجوز دوایی از BfArM ضرورت دارد.

فرق قانونی میان مکمل و دواء

  مکمل غذایی (NEM) دواء (Arzneimittel)
اداره ناظر نظارت مواد غذایی (Lebensmittelüberwachung) BfArM (یا EMA در سطح اروپا)
نیاز به نسخه نه غالباً بلی
اجازه ورود به بازار فقط اعلام/ثبت (Anzeige) مجوز رسمی کامل (Zulassung)
ادعاهای مجاز تنها «حمایت می‌کند» یا «کمک می‌کند به…» می‌تواند بگوید «تداوی می‌کند» یا «پیشگیری می‌کند از…»

یادداشت‌های مهم:

  • محصولاتی مانند ویتامین D یا اُمگا ۳ اگر به شکل طبی تبلیغ نشوند، هنوز هم مکمل محسوب می‌شوند.

  • حتی اگر مادهٔ مؤثره یکی باشد، قصد بازاریابی، بسته‌بندی و ادعاها طبقه‌بندی را تعیین می‌کند.

  • اگر شک وجود داشته باشد، نهادهای نظارت مواد غذایی می‌توانند محصول را از بازار بردارند.


تیم نویسندگان و ویراستاران وب‌سایت ما تلاش می‌کند معلومات دقیق ارائه کند؛ با آن هم ممکن است خطا رخ دهد یا برخی معلومات تأییدشده نباشد. لطفاً این مطالب را رهنمای اولیه بدانید و برای معلومات قطعی به مراجع مسؤول مراجعه نمایید.


اشتراک‌گذاری: