اخراج و رد درخواست‌های پناهندگی در آلمان

 

عنوان:

اخراج (دیپورت) و رد شدن درخواست پناهندگی در آلمان

 

مقدمه

اخراج از کشور و رد شدن درخواست پناهندگی از جمله حساس‌ترین و پیچیده‌ترین مسائلی است که بسیاری از افراد در آلمان با آن روبه‌رو می‌شوند. وقتی درخواست پناهندگی رد می‌شود یا اجازهٔ اقامت لغو یا تمدید نمی‌گردد، در بسیاری از موارد «ترک آلمان» تنها گزینهٔ باقی‌مانده است. در این شرایط، شناخت دلایل و مراحل حقوقی مربوط به اخراج اهمیت زیادی دارد.


روند و مراحل اخراج

۱. ابلاغ اخراج و دستور ترک کشور

پس از رد شدن درخواست پناهندگی، ادارهٔ فدرال مهاجرت و پناهندگان (BAMF – Bundesamt für Migration und Flüchtlinge) «دستور اخراج» یا «اخطار اخراج» برای فرد صادر می‌کند. در این نوشته، کشور مقصد اخراج باید مشخص شود و این اخطار باید پیش از اجرای اخراج، به شخص تحویل داده شود.

۲. مهلت ترک کشور

 

اگر درخواست به‌صورت عادی رد شده باشد، فرد معمولاً ۳۰ روز مهلت دارد تا آلمان را به‌صورت داوطلبانه ترک کند.

در صورتی که درخواست «به‌طور صریح بی‌اساس» یا به‌شکل سخت‌گیرانه رد شده باشد، این مهلت می‌تواند به یک هفته کاهش یابد.

 

۳. درخواست مشاورهٔ حقوقی

پس از دریافت دستور اخراج، اکیداً توصیه می‌شود که فرد هرچه سریع‌تر با یک وکیل یا مرکز مشاوره تماس بگیرد. حتی پس از رد شدن درخواست پناهندگی، در برخی موارد همچنان گزینه‌های حقوقی برای ماندن در آلمان وجود دارد.

۴. اجرای اخراج

اگر فرد در مهلت تعیین‌شده داوطلبانه از آلمان خارج نشود، پلیس می‌تواند برای اجرای اخراج مداخله کند. اخراج تنها زمانی می‌تواند انجام شود که از نظر قانونی مجاز باشد و هیچ ممنوعیت یا مانع حقوقی یا انسانی در برابر آن وجود نداشته باشد.


مواردی که در آن‌ها اخراج انجام می‌شود

اخراج افراد از آلمان در چند وضعیت مختلف رخ می‌دهد، از جمله:

۱. رد کامل و نهایی درخواست پناهندگی

  • هنگامی که ادارهٔ BAMF درخواست پناهندگی را به‌طور نهایی رد می‌کند، این امر یکی از اصلی‌ترین دلایل اخراج به شمار می‌رود.

  • اگر بر اساس مقررات دوبلین، درخواست «غیرقابل پذیرش» اعلام شود (به این معنا که کشور دیگری در اتحادیهٔ اروپا مسئول رسیدگی به درخواست است)، از فرد خواسته می‌شود آلمان را ترک کند و ممکن است به آن کشور منتقل شود.

  • این وضعیت می‌تواند زمانی نیز رخ دهد که تناقضاتی در روایت فرد یافت شود یا معلوم گردد که درخواست بیشتر بر پایهٔ دلایل صرفاً اقتصادی ارائه شده است.

۲. نداشتن اجازهٔ اقامت معتبر

  • اگر فرد هیچ نوع اجازهٔ اقامت معتبر نداشته باشد – مثلاً پس از رد شدن پناهندگی یا پس از پایان اعتبار و عدم تمدید اجازهٔ اقامت – از نظر قانونی موظف به ترک کشور است.

  • این شامل افرادی هم می‌شود که به‌طور غیرقانونی یا بدون مدارک لازم وارد آلمان شده‌اند.

۳. افرادی که مرتکب جرم شده‌اند

  • اشخاصی که مرتکب جرایم سنگین شده‌اند ممکن است ابتدا اخراج (Ausweisung) و سپس دیپورت شوند.

  • این شامل جرایمی مانند قاچاق مواد مخدر، اعمال خشونت‌آمیز یا سایر جرایم جنایی جدی است.

  • دولت آلمان در این موارد، به‌ویژه به تأمین امنیت عمومی توجه ویژه‌ای دارد.

۴. افرادی که دیگر دلیلی برای ادامهٔ اقامت ندارند

  • اشخاصی که «دولدونگ» (Duldung) یا اجازهٔ تحمل‌شدهٔ اقامت دارند، اما دلیل حقوقی این دولدونگ از بین رفته است، ممکن است در معرض اخراج قرار گیرند.

  • برای مثال، اگر شرایط کشور مبدأ تغییر کرده باشد، یا فرد پاسپورت / گذرنامهٔ کشور خود را دریافت کرده باشد، ممکن است دیگر دلیلی برای جلوگیری از اخراج وجود نداشته باشد.


استثناها و موارد منع اخراج

با وجود موارد متعدد قانونی که امکان اخراج را فراهم می‌کند، استثناهایی نیز وجود دارد که از اخراج جلوگیری می‌کنند:

۱. افراد در معرض خطرات جدی انسانی

  • اگر فرد در کشور مبدأ در معرض خطر واقعی نقض حقوق بشر – مانند شکنجه، رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز – باشد، ممکن است نوعی حمایت حقوقی دریافت کند که اخراج را ممنوع می‌سازد.

  • در این‌گونه موارد معمولاً ارائهٔ مدارک معتبر و قابل بررسی دربارهٔ خطرات احتمالی ضروری است.

۲. خانواده‌ها

  • در اصل، والدین بدون فرزندان خردسال‌شان اخراج نمی‌شوند.

  • حفظ وحدت خانواده یکی از اصول مهم در حقوق آلمان و اروپا است.

  • اگر در زمان اجرای اخراج، کودک خردسال پیدا نشود، اخراج سایر اعضای خانواده معمولاً نباید انجام شود.

۳. افرادی که دارای اسناد قانونی مبنی بر ممنوعیت اخراج هستند

  • افرادی که برای آن‌ها یک «ممنوعیت ملی اخراج» (Abschiebungsverbot) به‌دلیل بیماری‌های جدی یا شرایط خاص انسانی (مانند جنگ، درگیری مسلحانه یا وضعیت‌های بحرانی شدید) صادر شده است، معمولاً حق ماندن در آلمان را دارند.

  • تا زمانی که این ممنوعیت‌ها پابرجا باشد، اخراج آن‌ها به کشور مبدأ مجاز نیست.

۴. افراد دارای نیازهای ویژه

  • اشخاصی که به‌طور ویژه آسیب‌پذیر هستند – مانند قربانیان خشونت، شکنجه، افرادی که دچار تروماهای شدید روانی یا جسمی‌اند – از حمایت اضافی برخوردار می‌شوند.

  • این حمایت ویژه شامل کودکان بدون همراه نیز می‌شود که نیازمند رسیدگی و حفاظت بیشتری هستند.

۵. وضعیت‌های اضطراری انسانی

  • در شرایط اضطراری انسانی، مانند بحران‌های شدید، جنگ‌ها یا بلایای طبیعی در کشور مبدأ، ممکن است اخراج به‌طور موقت به تعویق افتد یا متوقف شود.

  • در چنین مواردی، مقامات می‌توانند «توقف اخراج» یا موراتوریوم موقت بر دیپورت صادر کنند.


جمع‌بندی

مسائل مربوط به اخراج و رد شدن درخواست پناهندگی در آلمان از نظر حقوقی و انسانی بسیار پیچیده است. افرادی که درگیر این روندها هستند باید حقوق خود و گزینه‌های موجود را به‌خوبی بشناسند. درخواست کمک حقوقی از وکیل یا مراکز مشاورهٔ تخصصی در مراحل اولیه، برای درک بهتر روندها و دفاع از حقوق خود در چارچوب قوانین پناهندگی و اقامت، اهمیت ویژه‌ای دارد.


تیم نویسندگان و ویراستاران وب‌سایت ما می‌کوشد با تکیه بر تحقیقات گسترده و منابع متعدد، اطلاعاتی دقیق و قابل اعتماد در اختیار خوانندگان قرار دهد. با این حال، احتمال بروز خطا یا ناقص بودن برخی جزئیات وجود دارد. لطفاً این متن را به‌عنوان راهنمای اولیه در نظر بگیرید و برای کسب اطلاعات قطعی و به‌روز، همیشه با نهادهای رسمی و مراجع مشاورهٔ تخصصی در تماس باشید.


اشتراک‌گذاری: