ورود / ایجاد حساب
همه چیز در مورد جرم «تحریک به نفرت قومی و نژادی» (Volksverhetzung § 130 StGB) و مجازات آن در جرمنی
Volksverhetzung یا «تحریک به نفرت»، از جدیترین جرایمی است که در قانون جزای جرمنی قابل پیگرد است؛ زیرا چنین اعمالی میتواند صلح اجتماعی را بهشدت صدمه بزند و ارزشهای دموکراتیک و حقوق بشری را زیر سؤال ببرد. این جرم در مادهٔ § 130 «قانون جزا» (Strafgesetzbuch – StGB) تنظیم شده و هدف آن، حفظ همزیستی مسالمتآمیز و کرامت انسانی برای همهٔ افراد جامعه است.
Volksverhetzung چه معنی دارد؟
اصطلاح Volksverhetzung به رفتارهایی اشاره میکند که هدف آن دامنزدن به نفرت علیه گروههای مشخص یا ایجاد دشمنی میان آنها است. نمونهها شامل:
-
تحریک به خشونت یا نفرت علیه یک گروه مشخص از نفوس، بر اساس اصل و نسب، دین، تابعیت، گرایش جنسی یا معلولیت،
-
دعوت علنی به تبعیض یا خشونت علیه افراد یا گروههای مشخص،
-
انکار، کماهمیت جلوهدادن یا تأیید جرایم علیه بشریت، مثلاً جنایات نازیها و هولوکاست.
نمونههایی از اعمالی که تحریک به نفرت پنداشته میشود
-
پخش شبنامهها، سخنرانیها یا پستهایی که به نفرت علیه خارجیها یا پناهجویان دعوت میکند.
-
توزیع مواد تبلیغاتی که جرایم تاریخی مانند هولوکاست را انکار یا کمرنگ میسازد.
-
دعوت علنی به اخراج یا حتی کشتن گروههای دینی یا قومی.
مجازاتها طبق § 130 StGB
بسته به وضعیت، مجازاتها میتواند چنین باشد:
-
جریمهٔ نقدی سنگین، یا
-
حبس تا سه سال در موارد عادی.
اگر تحریک به نفرت با دعوت مشخص به خشونت یا حملات همراه باشد، مجازات میتواند تا پنج سال حبس افزایش یابد.
اگر عمل بهشکل علنی یا از طریق انترنت انجام شده باشد، معمولاً این موضوع بهعنوان یک حالت تشدیدکننده ارزیابی میشود؛ زیرا دامنهٔ تأثیر وسیع و خطر اجتماعی آن بیشتر است.
تفاوت میان آزادی بیان و تحریک به نفرت چیست؟
در جرمنی، آزادی بیان بر مبنای مادهٔ 5 قانون اساسی (Grundgesetz – GG) حمایت میشود، اما این آزادی مطلق نیست. آزادی بیان شامل مواردی نمیشود که:
-
به خشونت دامن بزند،
-
گروههای مشخص را بهشکل تحقیرآمیز و توهینآمیز هدف قرار دهد و کرامت انسانی آنها را نقض کند،
-
جرایم علیه بشریت را انکار، توجیه یا کوچک جلوه دهد.
در این زمینه، قانون تلاش میکند میان حمایت از آزادی بیان و حفاظت از حقوق، کرامت و امنیت دیگران و همچنان حفظ پایههای همزیستی دموکراتیک، توازن ایجاد کند.
آیا این قانون به محتوای انترنتی هم تطبیق میشود؟
بلی. مادهٔ § 130 StGB مستقل از نوع رسانه است؛ یعنی همهٔ مجاری نشر، از جمله نشریات برقی و شبکههای اجتماعی را در بر میگیرد.
جرمنی مبارزه با «سخنان نفرتانگیز» در انترنت را شدیدتر ساخته است. پلتفرمها و ارائهدهندگان خدمات مانند فیسبوک و یوتیوب مکلفاند محتوای واضحاً مجرمانه را بهزودی حذف کنند. اگر این کار را انجام ندهند، با جریمههای سنگین طبق قوانین خاص، مانند NetzDG، روبهرو میشوند.
حقوق قربانیان چیست؟
کسانی که قربانی تحریک به نفرت یا سخنان نفرتانگیز نژادی یا قومی میشوند، حقوق زیر را دارند:
-
ثبت شکایت جزایی نزد پولیس یا سارنوالی،
-
مطالبهٔ خسارت و غرامت از راه دعوای حقوقی، در صورتی که ضرر مشخص به آنها وارد شده باشد،
-
درخواست تدابیر حفاظتی، مانند منع تماس و نزدیکشدن، اگر تهدید شوند.
نقش جامعه و سازمانها
ادارهها و سازمانهای گوناگون در جرمنی علیه تحریک به نفرت و نژادپرستی فعالیت میکنند، از جمله:
-
ادارههای حفاظت از قانون اساسی (Verfassungsschutz) در سطح فدرال و ایالتی،
-
نهادهای مدنی و انجمنهای ضد نژادپرستی و ضد افراطیت راست،
-
مراکز مشورهدهی که برای قربانیان کمک حقوقی و روانی فراهم میکنند.
این نهادها در بلندبردن آگاهی، کمک در مستندسازی و گزارش موارد، و طرح راهبردهای درازمدت علیه تبعیض و نفرت، نقش کلیدی دارند.
خلاصه
جرم «تحریک به نفرت» مطابق § 130 StGB نشان میدهد که جرمنی تا چه اندازه به حفظ همزیستی مسالمتآمیز و کرامت انسانی متعهد است. اگر با سخنان نفرتانگیز یا دعوت به خشونت روبهرو شدی، به یاد داشته باش که مجبور به خاموشماندن نیستی:
-
میتوانی شکایت جزایی ثبت کنی،
-
به مراکز مشوره و حمایت مراجعه کنی،
-
و بهطور فعال از احترام، تنوع و دموکراسی دفاع نمایی.
قانون در کنار تو است و نهادهای متعددی آمادهاند تا در گامهای حقوقی لازم، همراهیات کنند.
واژهها و اصطلاحات مهم آلمانی
-
Volksverhetzung: تحریک به نفرت قومی / نژادی
-
StGB: قانون جزای جرمنی (Strafgesetzbuch)
-
Grundgesetz (GG): قانون اساسی جرمنی
-
Verfassungsschutz: ادارهٔ حفاظت از قانون اساسی
-
Hassrede: سخنان نفرتانگیز / Hate Speech
— تیم نویسندگان و تحریریهٔ وبسایت میکوشد بر پایهٔ پژوهش گسترده و استفاده از منابع متعدد، معلومات دقیق و قابلاعتماد ارائه کند. با آن هم، امکان دارد در برخی جزئیات اشتباه یا ناتمامی وجود داشته باشد. لطفاً این مطلب را یک مرجع ابتدایی بدان و برای معلومات حقوقی قطعی و بهروز، حتماً با ادارهها و نهادهای مسئول مشوره کن.
