ورود / ایجاد حساب
واردکردن بخور و دهنالعود برای استفادهی شخصی به آلمان: حدود ارزش، مقدار و مراحل واردات
بسیاری از مهاجران و مسافران در آلمان علاقه دارند عطرها و بخورهای اصیل شرقی مانند بخور و دهنالعود (روغن عود) را برای استفادهی شخصی با خود بیاورند؛ برای نماز و مراسم مذهبی، برای فرهنگ و سنت، یا برای خوشبوسازی خانه. اما واردات این مواد زیر قوانین جدی گمرکی و صحی قرار دارد تا سلامت مردم حفظ شود و قوانین آلمان و اتحادیه اروپا نقض نگردد.
در این مقاله، حدود قانونی ارزش و مقدار مجاز برای آوردن بخور و دهنالعود به آلمان و نیز مهمترین مراحل در هنگام ترخیص گمرکی توضیح داده میشود.
۱. وضعیت قانونی بخور و دهنالعود
-
از نگاه قانون، بخور و دهنالعود معمولاً بهعنوان محصول عطری (خوشبوکننده) شناخته میشوند، نه بهعنوان غذا یا دوا.
-
تا زمانی که این محصولات حاوی مواد ممنوعه یا خطرناک برای صحت نباشند، آوردن آنها به آلمان اصولاً مجاز است.
-
این اجناس از طرف گمرک از نظر ارزش پولی و مقدار کنترول میشوند و باید با استانداردهای ایمنی اتحادیه اروپا مطابقت داشته باشند.
۲. حدود ارزش مجاز برای معافیت از محصول گمرکی
اگر شما از کشورهای بیرون از اتحادیه اروپا (مثلاً از کشورهای خلیج، یمن، هند و …) وارد آلمان میشوید، میتوانید تا حدود زیر کالای شخصی بدون پرداخت محصول گمرکی همراه داشته باشید:
-
تا ۴۳۰ یورو اگر با طیاره یا کشتی سفر میکنید،
-
تا ۳۰۰ یورو اگر با موتر، قطار یا پیاده میآیید.
اگر مجموع ارزش بخور، دهنالعود و سایر اجناس شخصی شما از این حد بالاتر بود، قسمت اضافی مشمول محصول گمرکی و مالیهی بر ارزش افزودهی واردات (EUSt) میشود.
۳. حدود مقدار مجاز
-
برای بخور و دهنالعود حد خاص و جداگانهی مقداری در قانون ذکر نشده است، اما مقدار باید برای استفادهی شخصی معقول باشد.
-
اگر مقدار کالا بسیار زیاد باشد طوری که چهرهی تجارتی یا برای توزیع داشته باشد، گمرک ممکن است:
-
از شما بخواهد کالا را رسمآ اظهار کنید،
-
و آن را بهعنوان واردات تجارتی حساب کند که قوانین و شرایط سختتری دارد.
-
۴. شرایط بستهبندی و علامتگذاری
-
ظرفها و بوتلها باید کاملاً بسته، بدون نشت و قابلاعتماد برای انتقال باشند تا کیفیت کالا حفظ شود.
-
بهتر است روی بستهها لیبل یا برچسب واضح با معلومات محصول نوشته شده باشد؛ مانند:
-
مواد تشکیلدهنده،
-
کشور مبدا (کشور تولید)،
-
نام محصول یا مارک اگر موجود باشد.
-
-
اجناسی که بستهبندی درست ندارند، باز یا نیمهباز اند و میتوانند کیفیت یا صحت را در خطر اندازند، معمولاً غیرمجاز حساب میشوند.
۵. روند ترخیص گمرکی در هنگام ورود
هنگامی که وارد آلمان میشوید، معمولاً دو مسیر در قسمت گمرک دیده میشود:
-
راه سبز، اگر مطمئن هستید که ارزش و مقدار بخور و دهنالعود شما در حد مجاز است و چیزی برای اظهارکردن ندارید.
-
راه سرخ، اگر:
-
ارزش یا مقدار کالا از حدود معافیت بالاتر است،
-
یا در مورد وضعیت کالا مطمئن نیستید و میخواهید آن را صادقانه اظهار کنید.
-
در راه سرخ:
-
باید اجناس را بهصورت شفاهی یا کتبی اظهار کنید،
-
و رسیدها یا بلهای خرید را نشان بدهید تا ارزش و استفادهی شخصی آن ثابت شود.
اگر اجناس بالاتر از حد مجاز را اظهار نکنید، این کار میتواند تخلف گمرکی شمرده شود و پیامدهایی مانند:
-
ضبط و مصادرهی کالا،
-
جریمهی نقدی یا پرداخت محصول و مالیهی عقبافتاده،
-
و در حالات شدیدتر، پیگرد جزایی (کیفری) در پی داشته باشد.
۶. توصیههای مهم برای مسافران
-
همیشه رسیدها و بلهای خرید بخور و دهنالعود را نگه دارید تا در صورت سوال گمرک بتوانید به آسانی ارزش آنها را ثابت کنید.
-
کوشش نکنید که کالا را بین چند نفر تقسیم کنید تا از حد مجاز بالا نرود؛ این کار ممکن است فرار گمرکی یا مالیاتی حساب شود.
-
اگر میخواهید مقدار زیاد بخور یا دهنالعود بیاورید، بهتر است پیش از سفر با یک شرکت ترانسپورتی متخصص یا مستقیماً با ادارهی گمرک آلمان (Zoll) دربارهی شرایط واردات تجارتی صحبت کنید.
خلاصه
-
واردکردن بخور و دهنالعود برای استفادهی شخصی به آلمان اصولاً مجاز است و تا مجموع ارزش ۴۳۰ یورو (سفر هوایی/بحری) یا ۳۰۰ یورو (سفر زمینی) میتواند از پرداخت محصول گمرکی معاف باشد.
-
مقدار کالا باید بهروشنی شخصی و غیرتجارتی به نظر برسد.
-
بستهبندی درست و نگهداری اسناد و بلها باعث میشود روند ترخیص گمرکی آسانتر شده و از مشکل و تأخیر جلوگیری گردد.
با رعایت این رهنمودها، میتوانید بوی خوش و عطر شرق را در قالب بخور و دهنالعود، با خاطر جمع و بدون دردسر قانونی با خود به آلمان بیاورید.
تیم نویسندهگان و تحریریهی این وبسایت تلاش میکند با استفاده از تحقیق گسترده و مراجعه به منابع مختلف، معلومات دقیق و قابل اعتماد در اختیار کاربران قرار دهد؛ با آنهم، امکان دارد در برخی جزئیات اشتباه یا نواقصی موجود باشد. از اینرو، لطفاً این مقاله را فقط بهعنوان یک مرجع ابتدایی و غیرالزامآور در نظر بگیرید و برای گرفتن معلومات قطعی و الزامی از نگاه حقوقی، همواره با ادارات رسمی و مراجع ذیصلاح – مخصوصاً گمرک و نهادهای مسئول ایمنی مواد غذایی و مصرفی – مشورت نمایید.
