هرآنچه در مورد رد نهایی درخواست افلاس و بدیل‌های موجود باید بدانید

درخواست نهایی ورشکستگی در چه صورت رد می‌شود؟

۱. برآورده نشدن شرایط اساسی استحقاق

  • موجود نبودن قرضه‌های کافی یا نداشتن قرضه‌هایی از نوعی که برای روند ورشکستگی مناسب باشد.

  • ارائه نکردن شاهد و سند کافی در مورد وضعیت مالی و ثابت نکردن واضح عجز از پرداخت.

۲. عدم همکاری درخواست‌کننده با محکمه یا مدیر ورشکستگی

  • پنهان کردن معلومات یا مخفی کردن دارایی‌ها و سرمایه‌ها.

  • ندادن به‌موقع اسناد و مدارک لازم، یا تأخیرهای مکرر و بدون عذر موجّه.

  • رعایت نکردن شرایط دورهٔ حسن رفتار (Wohlverhaltensperiode) در صورتی که قبلاً هم درخواستی برای ورشکستگی داده شده باشد.

۳. موجود بودن قرضه‌هایی که از ورشکستگی مستثنا هستند

  • قرضه‌های مربوط به نفقه و مکلفیت‌های اعاشه (Unterhalt).

  • جریمه‌های نقدی، مجازات‌های مالی و کیفرهای جزایی.

  • قرضه‌هایی که از تقلب، جرایم مالی یا آسیب عمدی به حقوق طلبکاران ناشی شده باشد.

۴. درخواست قبلی که رد یا فسخ شده است

  • اگر قبلاً یک درخواست ورشکستگی رد شده باشد، یا معافیت نهایی از قرضه‌ها به دلیل تخطی یا رفتار نادرست مالی لغو شده باشد، این سابقه می‌تواند باعث رد شدن درخواست جدید گردد.


اگر درخواست ورشکستگی رد شود، چه رخ می‌دهد؟

  • درخواست‌کننده هنوز هم از نظر قانون مسئول تمام قرضه‌های خود باقی می‌ماند.

  • طلبکاران می‌توانند اقدامات اجرایی و حجز بر دارایی‌ها، حساب‌های بانکی و عاید را دوباره آغاز یا ادامه دهند.

  • وضعیت مالی ممکن است به‌خاطر بهره‌های جاری، جریمه‌های تأخیر و هزینه‌های حقوقی بدتر شود.


بدیل‌ها و گزینه‌های دیگر کدام‌اند؟

۱. مذاکره با طلبکاران (Schuldenbereinigung)

  • تلاش برای رسیدن به توافق‌های انعطاف‌پذیر برای بازپرداخت، مانند قسط‌بندی یا بخشش قسمتی از قرضه‌ها.

  • استفاده از کمک مشاوران مالی یا مراکز Schuldnerberatung (مشوره برای مقروضین) برای حمایت در روند مذاکره.

۲. درخواست طرح دوستانهٔ تسویهٔ قرضه‌ها (Schuldenbereinigungsplan)

  • ارائهٔ یک طرح تسویهٔ قرضه به محکمه که طریقهٔ پرداخت را به‌صورت روشن و منظم تعیین می‌کند.

  • در بعضی موارد، این طرح می‌تواند به‌عنوان بدیل برای روند کامل ورشکستگی قبول شود.

۳. حمایت اجتماعی و کمک‌های عاجل

  • مراجعه به ادارهٔ کار (Jobcenter) یا ادارات شئون اجتماعی برای گرفتن کمک مالی موقتی.

  • استفاده از برنامه‌ها و پروژه‌های حمایوی برای اشخاصی که در بحران‌های شدید مالی قرار دارند.

۴. مذاکرهٔ دوباره دربارهٔ قراردادها و قرضه‌ها

  • تماس با بانک‌ها و مؤسسات مالی برای تنظیم دوبارهٔ اقساط، تمدید مهلت پرداخت یا پایین آوردن نرخ بهره.

  • تلاش برای اصلاح قراردادها مطابق توان فعلی پرداخت شخص مقروض.

۵. استفاده از راهکارهای حفظ حداقل عاید

  • افتتاح یک حساب محافظت‌شده (P-Konto) برای حفظ حداقل معیشت قانونی و جلوگیری از حجز کامل معاش یا کمک‌های اجتماعی.


نکات مهم

  • رد شدن درخواست ورشکستگی را نباید نادیده گرفت؛ باید فوراً به‌دنبال راه‌حل‌ها و گزینه‌های بدیل بگردید.

  • با وکلای متخصص یا مشاوران قرضه مشوره کنید تا وضعیت خود را به‌درستی درک کرده و یک پلان عملی بسازید.

  • با محکمه، مدیر ورشکستگی و طلبکاران کامل شفاف باشید تا از بدتر شدن بحران و از دست رفتن اعتماد جلوگیری شود.

  • یک بودجهٔ ماهانهٔ جدی ترتیب کنید، مصارف غیرضروری را کم کرده و توان بازپرداخت را بلند ببرید.


خلاصه

 

رد شدن درخواست نهایی ورشکستگی به معنی پایان کار نیست؛ بلکه علامه‌ای است که باید وضعیت مالی خود را دوباره ارزیابی کرده و به‌دنبال راه‌های دیگر برای حل مشکل بدهی‌ها باشید.

از راه مذاکرهٔ هوشمندانه با طلبکاران، پلان‌گذاری دقیق مالی و کمک گرفتن از مشوره و حمایت حقوقی، می‌توان به‌تدریج از بحران بیرون شد و در درازمدت به ثبات و آزادی مالی دوباره دست یافت.

 

تیم نویسنده‌گان و ویراستاران وب‌سایت تلاش می‌کند با استفاده از منابع مختلف و تحقیق گسترده، معلومات دقیق و قابل اعتماد فراهم کند. با آن هم، ممکن است بعضی معلومات ناقص یا غیر به‌روز باشد؛ بنابراین، لطفاً این متن را تنها به‌حیث یک راهنمای ابتدایی در نظر بگیرید و برای معلومات قطعی و تازه، همیشه با ادارات و مراجع رسمی و مسلکی مشوره نمایید.


اشتراک‌گذاری: