ورود / ایجاد حساب
Verbraucherinsolvenz (ورشکستگی مصرفکننده / شخصی) چیست؟
Verbraucherinsolvenz همان چیزی است که معمولاً به آن ورشکستگی شخصی یا مصرفکننده گفته میشود. این نوع ورشکستگی برای افراد عادی است که فعالیت تجاری یا خوداشتغالیِ در حال اجرا ندارند؛ مانند کارمندان، بازنشستگان یا خانهداران.
شرایط اصلی
-
نداشتن بدهیهایی که از فعالیت تجاری یا خوداشتغالیِ جاری بهوجود آمده باشد.
-
نداشتن تعداد زیاد طلبکاران تجاری یا روابط قراردادی بسیار پیچیده.
-
این نوع ورشکستگی برای افرادی هم مناسب است که قبل از درخواست، فعالیت خوداشتغالی خود را کاملاً متوقف کرده و کسبوکار خود را بهطور کامل بستهاند.
Regelinsolvenz (ورشکستگی عادی / تجاری) چیست؟
Regelinsolvenz شکل استاندارد و معمولِ ورشکستگی تجاری است و معمولاً در مورد موارد زیر بهکار میرود:
-
شرکتها و مؤسسات،
-
اشخاص خوداشتغال (Freiberufler، Gewerbetreibende) که در زمان آغاز روند ورشکستگی هنوز فعالاند،
-
اشخاصی که دارای بدهیهای تجاری پیچیده یا داراییهای تجاری قابلتوجه هستند.
اگر شخص، خوداشتغالی را قبلاً متوقف کرده باشد چه میشود؟
اگر فردی فعالیت خوداشتغالی یا کسبوکار خود را بهطور کامل تعطیل کرده و دیگر داراییها یا تعهدات تجاری فعال نداشته باشد، میتواند بهطور اصولی برای ورشکستگی مصرفکننده (Verbraucherinsolvenz) درخواست بدهد، به شرط آنکه:
-
هیچ تعهد قراردادی جاری مرتبط با کسبوکار سابق باقی نمانده باشد (مثلاً قرارداد اجارهٔ تجاری، قراردادهای تأمین کالا).
-
تعداد طلبکاران تجاری بسیار زیاد نباشد (در عمل معمولاً از یک حد تقریبی مانند کمتر از حدود ۲۰ طلبکار تجاری صحبت میشود).
تفاوتهای اصلی بین دو روند
معیار
-
Verbraucherinsolvenz (ورشکستگی مصرفکننده)
-
Regelinsolvenz (ورشکستگی عادی / تجاری)
گروه هدف
-
افراد عادی؛ خوداشتغالان سابق که فعالیت خود را کاملاً بستهاند
-
شرکتها؛ افراد خوداشتغال فعال؛ بازرگانان و تجار
گامهای اولیه
-
تلاش الزامی برای سازش خارج از دادگاه (außergerichtlicher Einigungsversuch) با طلبکاران
-
عدم نیاز قانونی به سازش قبلی خارج از دادگاه
پیچیدگی اداری
-
نسبتاً سادهتر و با حجم مستندسازی کمتر
-
پیچیدهتر، با نیاز به مدیریت دقیق داراییها و ساختار تجاری
مدیریت داراییها
-
مدیر ورشکستگی عمدتاً داراییهای شخصی را مدیریت میکند
-
هم داراییهای تجاری و هم داراییهای شخصی را در بر میگیرد
مدت زمان روند
-
معمولاً حدود ۳ سال تا رسیدن به بخشودگی نهایی بدهیها (Restschuldbefreiung)
-
مشابه، اما بسته به حجم داراییها و پیچیدگی پرونده میتواند طولانیتر یا متفاوت باشد
چه زمانی یک خوداشتغال (یا خوداشتغال سابق) باید Verbraucherinsolvenz را انتخاب کند؟
-
زمانی که فعالیت تجاری یا آزاد خود را کاملاً قبل از درخواست متوقف کرده باشد.
-
زمانی که بخش عمدهٔ بدهیها شخصی یا مصرفی باشد (مثل وامهای شخصی، بدهی حساب جاری، کارت اعتباری).
-
زمانی که هیچ کارمندی در کار نباشد و بدهیهای بزرگ مالیاتی یا بیمهای مرتبط با کسبوکار وجود نداشته باشد.
چه زمانی Regelinsolvenz اجباری است؟
-
وقتی که فعالیت تجاری یا خوداشتغالی هنوز در جریان است.
-
زمانی که هنوز کارمندان در استخدام هستند یا تعهدات تجاری جاری وجود دارد.
-
در صورت وجود قراردادهای تجاری بلندمدت مانند اجارهنامهٔ محل کسب، قراردادهای تأمین یا قراردادهای چارچوبی.
نکات مهم قبل از تصمیمگیری
-
حتماً با یک وکیل متخصص در حقوق ورشکستگی یا یک مرکز مشاورهٔ بدهی (Schuldnerberatung) مشورت کنید.
-
بدهیهای خود را با دقت برآورد کنید و بین بدهیهای تجاری و بدهیهای شخصی تمایز روشن قائل شوید.
-
تمام مدارک مربوط به درآمد، قراردادها، داراییها و بدهیها را آماده و منظم کنید.
-
بهصورت واقعبینانه بررسی کنید که آیا بستن کامل فعالیت تجاری ممکن و منطقی است تا بتوانید از مسیر Verbraucherinsolvenz استفاده کنید.
جمعبندی
انتخاب بین Verbraucherinsolvenz و Regelinsolvenz برای هر کسی که در آلمان بهصورت مستقل کار میکند یا سابقهٔ خوداشتغالی دارد، یک تصمیم بسیار مهم است. این انتخاب به ادامه داشتن یا نداشتن فعالیت تجاری، نوع و ساختار بدهیها و همچنین تعداد و نوع طلبکاران بستگی دارد. درک درست این جزئیات و استفاده از مشاورهٔ حرفهای بهموقع، کمک میکند از پیچیدگیهای حقوقی دور بمانید و با کمترین فشار، یک شروع مالی جدید و پایدار بسازید.
تیم نویسندگان و ویراستاران وبسایت تلاش میکند با تکیه بر تحقیقات گسترده و استفاده از منابع متعدد، اطلاعاتی دقیق و قابل اعتماد ارائه دهد. با این حال، ممکن است خطاهایی رخ دهد یا برخی اطلاعات ناقص یا بهروز نباشد؛ بنابراین، لطفاً این متن را بهعنوان یک راهنمای اولیه در نظر بگیرید و برای دریافت اطلاعات قطعی و بهروز، همیشه به مراجع رسمی و نهادهای مسئول مراجعه کنید.
