ورود / ایجاد حساب
مصارفى که توسط بیمه صحی عمومی پرداخت نمیشود
مقدمه
بیمه صحی (Krankenversicherung) بخش اساسی نظام مراقبت صحی در آلمان است و هدف آن تأمین خدمات لازم صحی برای همه شهروندان و ساکنان این کشور میباشد. با وجود این، بعضی از مصارف وجود دارد که توسط شرکتهای بیمه صحی عمومی پرداخت یا پوشش داده نمیشود. به همین دلیل، دانستن محدوده و سطح پوشش بیمه برای جلوگیری از مشکلات و مصارف غیرمنتظره مالی بسیار مهم است.
۱. جراحیهای زیبایی (Schönheitsoperationen)
شرکتهای بیمه صحی عمومی معمولاً جراحیهای صرفاً زیبایی را تمویل نمیکنند، مگر اینکه از نظر طبی ضروری باشد؛ مانند اصلاح یک عیب مادرزادی یا ترمیم صدمات بعد از یک حادثه. اگر عمل جراحی فقط برای زیباتر شدن و بدون ضرورت طبی انجام شود، تمام مصارف آن به دوش خود مریض است.
۲. واکسینهای مخصوص سفر (Reiseimpfungen)
واکسنهایی که برای سفر به بعضی کشورها لازم است – مانند واکسن تب زرد – معمولاً در چهارچوب بیمه صحی عمومی شامل نمیشود. مسافرین باید این مصارف را خودشان بپردازند. البته بعضی بیمهها شاید بر اساس مقررات داخلی خود، بخشی از مصارف واکسینهای سفر را به صورت داوطلبانه بازپرداخت کنند.
۳. تداویها و روشهای طبی بدیل (Alternativmedizin)
روشهای طبی بدیل یا مکمل، مانند بعضی از انواع طب سوزنی، تداوی با گیاهان دارویی و سایر شیوههای طب تکمیلی، اغلب به گونه کامل توسط بیمه صحی عمومی پوشش داده نمیشود. بعضی شرکتهای بیمه، مطابق به مقررات اضافی یا برنامههای مخصوص خود، ممکن است بخشی از این مصارف را بپردازند، اما این موضوع بستگی کامل به پالیسی همان شرکت بیمه دارد.
۴. دندان مصنوعی و پروتز دندانی (Zahnersatz)
در رابطه با دندان مصنوعی، بیمه صحی عمومی معمولاً فقط قسمتی از مصارف را میپردازد. برای اینکه سهم پرداختی بیمه بیشتر شود، داشتن دفترچه امتیاز (Bonusheft) مهم است. در این دفترچه، معاینات منظم دندانپزشکی ثبت میشود. هرقدر این معاینات پیشگیرانه منظمتر و بدون وقفه در طول سالها ثبت گردد، امکان اینکه بیمه بخش بزرگتری از مصارف دندان مصنوعی را بپردازد بیشتر است.
۵. حقالسهم روزانه در شفاخانه (Tagespauschale)
وقتی مریض در شفاخانه بستری میشود، معمولاً یک حقالسهم روزانه معادل ۱۰ یورو از او گرفته میشود. در حالیکه بیمه صحی عمومی هزینههای اصل تداوی طبی را میپردازد، این مبلغ روزانه به عنوان مشارکت شخصی مریض محسوب میشود و خود مریض مکلف است آن را بپردازد (تا حد و سقفهایی که قانون در هر سال تعیین کرده است).
۶. دواهای بدون نسخه (Nicht verschreibungspflichtige Medikamente)
داواهایی که بدون نسخه داکتر در دواخانه به فروش میرسد – مانند بسیاری از داواهای زکام یا مسکنهای ساده – معمولاً توسط بیمه صحی عمومی پرداخت نمیشود. در این حالت، شخص مریض باید تمام مصارف این داواها را خود بپردازد.
خلاصه
بیمه صحی عمومی در آلمان پوشش نسبتاً گستردهای برای تداوی و خدمات طبی فراهم میکند، اما همهچیز را شامل نمیشود. بعضی خدمات و داواها اصلاً یا فقط تا حدی تحت پوشش قرار دارند. به همین دلیل، لازم است که افراد بدانند کدام مصارف را خودشان باید بپردازند تا بتوانند برنامهریزی مالی درست انجام دهند و از بدهیها و فشارهای ناگهانی جلوگیری کنند. همواره توصیه میشود جزئیات قرارداد بیمه خود را دقیق مطالعه کرده و در صورت داشتن هر گونه سوال، مستقیم با شرکت بیمه تماس بگیرید.
تیم نویسندگان و ویراستاران این وبسایت تلاش میکند بر اساس تحقیق گسترده و استفاده از منابع متعدد، معلومات درست و قابل اعتماد در اختیار خوانندگان قرار دهد. با وجود این، احتمال اشتباه یا درج معلومات ناتمام و نهایینشده همیشه وجود دارد. پس لطفاً معلومات ارائهشده در این مقاله را بهعنوان یک مرجع ابتدایی در نظر بگیرید و برای گرفتن معلومات رسمی و قطعی، همیشه به ادارهها و مراجع مسئول و ذیصلاح مراجعه نمایید.
